Όλη την προηγούμενη βδομάδα μάθαινε η δασκάλα στα παιδάκια την προπαίδεια, έκαναν κι επανάληψη την Παρασκευή, τους είπε όλους να μελετήσουν στο σπίτι το Σαββατοκύριακο και Δευτέρα πρωί-πρωί σήκωσε τον Τοτό για μάθημα.
-Πες μας Τοτό την προπαίδεια.
-Μάλιστα κυρία!...
...μ, μ, μ.
...μμ, μμ, μμ.
...μμμ, μμμ, μμμ.
Στήνει αυτί η κυρία, ξαναστήνει αυτί, δεν άκουγε παρά ένα μουρμουρητό.
-Πιο δυνατά Τοτό, δεν ακούω τι λες.
-Μάλιστα κυρία!...
...μμμ, μμμ, μμμ.
...μμμμ, μμμμ, μμμμ.
-Τοτό, σου είπα πιο ΔΥΝΑΤΑ!
-Κοιτάξτε κυρία, να ξεκαθαρίσουμε τα πράγματα... Τον σκοπό τον ξέρω, τα λόγια δε θυμάμαι καλά.
δυο γελάδες βοσκούν σ ένα λιβάδι. Ξαφνικά η μια βλέπει έναν μικρών ελέφαντα
να περνάει πετώντας. -δεν θα είδα καλά, σκέφτεται. Μετά απο λίγο όμως
βλέπει άλλους δυο ελέφαντες να πετάνε. Γυρίζει στην άλλη και
-ανησυχώ πολύ...δεν έπρεπε να τα φάω εκείνα τα μανιτάρια...βλέπω
ελέφαντες να πετάνε.
και η άλλη
-μπα, μην ανησυχείς, δεν έχεις τίποτα...άκουσα ότι κάπου εδώ κοντά έχει μια
φωλιά απο δαύτους