Λέει μια μέρα η δασκάλα στη τάξη: Aύριο παιδιά μου θα φέρετε όλοι σας από ένα εργαλείο και θα μας πείτε σε τι χρησιμεύει.
Την επόμενη μέρα:
- Ελενίτσα τι μας έφερες;
- Κυρία έφερα ένα κατσαβίδι.
- Και τι είπε ο μπαμπάς σου ότι κάνει;
- Με αυτό κυρία βιδώνουμε τις βίδες και φτιάχνουμε πολλά ωραία πράγματα.
- Μπράβο Ελενίτσα! Κι εσύ Κωστάκη;
- Εγώ έφερα το σφυρί.
- Και τι είπε ο δικός σου μπαμπάς;
- Ότι με αυτό φτιάχνουμε αλλά και χαλάμε.
- Μπράβο και σε σένα Κωστάκη! Εσύ Τοτέ;
- Κυρία μπορώ να πάρω άλλα 5 παιδάκια;
- Τι να τα κάνεις Τοτέ;
- Είναι λίγο μεγάλο κυρία.
- Εντάξει.
Μετά από λίγο αγκομαχώντας ξαναμπαίνουν μέσα τα παιδάκια με ένα τεράστιο πράγμα.
- Τι είναι αυτό Τοτέ;
- Αυτό κυρία είναι ο ρυθμιστής των καρδιακών χτύπων του παππού μου.
- Και τι είπε ο παππούς όταν το πήρες;
- ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧ!!!!!!!!!!!!!!!!
Ο πολυτεκνος μπαμπας δεχεται επιτελους να μεινει σπιτι μια φορα να φυλαξει τα παιδια για να παει μια φορα η μαμα σινεμα με τις φιλες τις.
Οταν ερχεται η ωρα του υπνου στελνει τα παιδια στα κρεβατια τους και ο ιδιος καθεται να δει τηλεοραση. Ενα απο τα παιδια ομως δεν λεει να ξαπλωσει κι ολο ερχεται στο σαλονι και ο μπαμπας του φωνάζει και τον στέλνει για ύπνο.
Γύρω στις 10 χτυπάει το κουδούνι η γειτόνισσα.
- Μήπως είναι εδώ ο γιος μου;
- Όχι...
Ένα κεφάλι ξεπροβάλει στην εξώπορτα:
- Εδώ είμαι μαμά. Αυτός δεν με αφήνει να έρθω σπίτι...