Μια μέρα ξεκίνησε ο μπαμπάς χελώνα, η μαμά χελώνα και το χελωνάκι να πάνε για πικνίκ σε απόσταση ενός χιλιομέτρου. Αφού λοιπόν, για να φτάσουν στον προορισμό τους, πέρασαν δέκα χρόνια, κάθισαν να φάνε. Εκεί που άνοιξε η μαμά χελώνα το μπόλ με τα κεφτεδάκια διαπίστωσε ότι ξέχασε να πάρει μαζί της το νερό, το λέει στον μπαμπά χελώνα και αποφασίζουν να στείλουν το μικρό χελωνάκι να πάει να φέρει απο το σπίτι το νερό. Προτού ξεκινήσει το μικρό χελωνάκι να πάει να φέρει το νερό, τους λέει:
- Εγώ θα πάω, αλλά αν βάλει κανένας χέρι στα κεφτεδάκια, δέν πάω!
Μετά απο είκοσι δύο χρόνια δέ φάνηκε το μικρό χελωνάκι και ο πατέρας χελώνα λέει:
- Εγώ αρχίζω να τρώω γιατί με έχει κόψει η πείνα.
Τότε η μαμά χελώνα άρχισε να φέρνει αντιρρήσεις, αλλά με λίγη δυσκολία εκείνος κατάφερε να την πείσει.
Κάποια στιγμή αφου είχαν φάει απο πέντε κεφτεδάκια ο καθένας, πετάγεται πίσω απο τους θάμνους το μικρό χελωνάκι και τους λέει:
- Έτσι είστε έ; Τρώτε τα κεφτεδάκια! Δέν πάω για νερό!
Ένας άνδρας, χαζεύει τη βιτρίνα ενός μαγαζιού που πουλάει πουκάμισα. Μετά από λίγο μπαίνει μέσα και λέει στον ευγενικό υπάλληλο που τον υποδέχεται:
- "Θα ήθελα ένα τριανταφυλλί πουκάμισο, σαν αυτό που έχετε στη βιτρίνα."
- "Ευχαρίστως", του απαντάει ο υπάλληλος.
- "θα θέλατε να μου δείξετε ποιο εννοείτε;", το ρωτάει ο υπάλληλος.
Ο πελάτης του δείχνει και ο υπάλληλος απορημένος παρατηρεί:
- "Μα αυτό κύριε, είναι άσπρο."
- "Γιατί, άσπρα τριαντάφυλλα δεν υπάρχουν;", του απαντάει ο πελάτης με άγριο ύφος.