Δυο βλάχοι , ο Μήτσους και ο Κήτσους , ένα απογευματάκι καθότανε σε μια όμορφη τοποθεσία του ορεινού χωριού τους και καμάρωναν τη θέα .
Σε λίγο περνάει από κει ένας τουρίστας .
Τους πλησιάζει ...
- Ντου γιου σπικ ιγκλις ; τους λέει
Οι βλάχοι κοιτάζονται , σηκώνουν τους ώμους και του λένε:
- Τς !
- Σπρεχεν ντοιτς ;
Κοιτάζονται πάλι με απορία ..
- Τς !
- Παρλε βου φρανσε ;
- Τς !
- Παρλαρε ιταλιανο ;
- Τς !
- Παρλα εσπανιολ ;
- Τς !
Ο τουρίστας απογοητευμένος φεύγει ..
Λέει ο Μήτσους:
- Ρε συ Κήτσου μπας και πρεπ να μάθουμ καμιά ξεν γλώσσα ;
- Τι να την κανς την ξεν γλώσσα ρε Μήτσου ;
- Εμ πως ρε Κήτσουμ αν ξερς μια ξεν γλώσσα μπορείς να συνεννοηθείς .
- Μπα ; Γιατί αυτουνος που ήξερε πέντε μπόρεσε να συνεννοηθεί ;
Ήταν μια φορά, κάτι πειρατές, αυτοί (όπως όλοι οι πειρατές) μετά από κάθε πειρατεία το γλένταγαν. Εκεί που ήταν όλοι σκνίπα, αρχίζει ο τραυλός (αυτόν είχαν πάνω στο κατάρτι) να φωνάζει «κα κα κα κα κ α!!!» άστα να πάνε μέχρι να πει καράβι, έρχεται πάνω τους ένα και τους βυθίζει.
Μετά από κάτι χρόνια, το ίδιο σκηνικό, καινούργιο καράβι πάλι ο τραυλός στο κατάρτι, πάλι στο γλέντι αρχίζει να φωνάζει, «κα κα κα κ α κα!!!». Μέχρι να πει καράβι, βρεθήκανε στον πάτο πάλι. Κάτι χρόνια μετά, πάλι το ίδιο σκηνικό, άλλο καράβι !!! πάλι ο τραυλός στο κατάρτι αρχίζει, «κα κα κ α κα κα». Πετάγεται ο καπετάνιος, πάνω στην σούρα του Μα…κες όλοι στην θάλασσα έρχεται καράβι πάνω μας!! Τρέχουν όλοι πανικόβλητοι και βουτάνε στη θάλασσα ( σου λένε ας γλιτώσουμε εμείς, ποιος σκέπτεται το καράβι) και τότε ακούνε τον τραυλό να λέει «κα κα κα κα καρχαρίες ρε μα….κεεεες!!!!!!