Μια γυναίκα πεθαίνει και πηγαίνει στον παράδεισο. Εκεί την υποδέχεται ο άγιος Πέτρος και την ξεναγεί.
- Εδώ λοιπόν, τέκνων μου, βλέπεις το δωμάτιο των ρολογιών. Εδώ μέσα υπάρχουν εκατομμύρια ρολόγια τοίχου για τους ζωντανούς που λένε ψέματα. Κάθε φορά που κάποιος λέει ψέματα, ο λεπτοδείκτης του ρολογιού του μετακινείται μια φορά και αλλάζει λεπτό.
Έτσι μετριούνται τα ψέματα που λέει ο κάθε άνθρωπος στη ζωή του.
- Πω πώ! Εντυπωσιακό. άγιε Πέτρο μου, μπορώ να σου ζητήσω μια χάρη;
- Πες μου, τέκνων μου.
- Θέλω, αν γίνεται, να μου δείξεις το ρολόι του άντρα μου.
- Χμμ... αυτό που μου ζητάς είναι λιγάκι δύσκολο... Τέλος πάντων, έλα μαζί μου.
- Μα... άγιε μου, πού πάμε; Δε βρίσκεται κάπου εδώ μέσα;
- Όχι. Το έχει πάρει για ανεμιστήρα ο Θεός.
Σε ένα ατύχημα σκοτώθηκαν τρεις φίλες. Όταν πήγαν να μπουν στο παράδεισο τις βλέπει ο ʼγιος Πέτρος και λέει στη πρώτη:
- Εσένα κάπου σε ξέρω, εσύ δεν ήσουν αυτή που κεράτωσε μια φορά τον άντρα της όταν ζούσε;
- Εεε... ναι εγώ είμαι...
- Σαν τιμωρία θα πρέπει να κάνεις μια φορά τον γύρο του παραδείσου και μετά θα μπεις.
Κάνει λοιπόν τον γύρο του παραδείσου και μπαίνει μέσα.
Πλησιάζει ο ʼγιος την δεύτερη και της λέει:
- Και εσένα σε ξέρω. Εσύ δεν είσαι που κεράτωσες τον άντρα σου τρεις φορές;
- Εεε... ναι εγώ είμαι...
- Σαν τιμωρία θα πρέπει να κάνεις τρεις φορές τον γύρο του παραδείσου και μετά θα μπεις μέσα.
Όπως της τα είπε έγινε.
Η τρίτη σηκώνεται να φύγει. Της φωνάζει ο ʼγιος Πέτρος:
- Έπς!...Εσύ που πας;
- ʼσε εγώ πάω να φέρω κανένα μηχανάκι...