Ένας τύπος τώρα πάει σε μία δημοπρασία να αγοράσει ένα παπαγάλο.
Βλέπει έναν εκεί πέρα που του αρέσει πολύ.
Λέει μία τιμή, αλλά ο ανταγωνισμός είναι μεγάλος και ανεβάζει συνέχεια το
ποσό.
Έτσι φτάνει σε ποσό αξιοσέβαστο (500.000 δρχ) οπότε ακούγεται μία φωνή
"550.000"...
Τι να κάνει και αυτός, ήθελε πάρα πολύ τον παπαγάλο, φωνάζει "600.000"
- 600.000 μία, 600.000 δύο, 600.000 τρεις...
και ο παπαγάλος πάει στον τύπο...
Πάει να τον πάρει ψιλοενοχλημένος από το ποσό που κατέληξε τελικά η αξία του
παπαγάλου και ρωτάει τον δημοπραττητή (αυτόν που κάνει τη δημοπρασία...):
- Μιλάει όντως ή μας δουλεύετε; Ελπίζω να μιλάει γιατί έδωσα πόσα λεφτά για
χάρη του...
- Μην ανησυχείτε κύριε, του απαντά αυτός. Εξάλλου, ποιος νομίζετε ότι
συνέχιζε να ανεβάζει τα ποσά στα ύψη;
Στα Ανώγεια της Κρήτης, κυριαρχούν δύο μεγάλες οικογένειες: Οι Σκουλάδες και οι Γρύλλοι.
Κάποιος οδηγός, πηγαίνοντας προς Ανώγεια, έχει την ατυχία να τον πιάσει λάστιχο και ο ίδιος να μην διαθέτει γρύλλο για να το αλλάξει. Σταματά λοιπόν ένα περαστικό αυτοκίνητο που οδηγός του είναι κάποιος Σκουλάς.
- Τι σου συμβαίνει; ρωτάει ο περαστικός οδηγός.
- Bρίσκομαι σε ανάγκη, λέει εκείνος, και χρειάζομαι ένα γρύλλο.
- Και γιάντα (γιατί;) δηλαδή, απαντά εκείνος. Σκουλάς, δε σου κάνει;