Σε ένα δάσος μια αλεπού συναντά ένα μικρό λαγό, και του λέει:
- Γεια σου μικρέ, τι σκαρώνεις;
- Γράφω μια διατριβή για το πως οι λαγοί τρώνε τις αλεπούδες, λέει ο λαγός.
- Έλα τώρα, φιλαράκι, το ξέρεις πως αυτό δεν γίνεται!
- Ακολούθησε με και θα δεις.
Και οι δύο κατευθύνονται στην κρυψώνα του λαγού και μετά από λίγο ο λαγός επιστρέφει με την ευχαρίστηση ζωγραφισμένη στο πρόσωπό του.
Μετά εμφανίζεται ο λύκος.
- Γεια σου, με τι ασχολείσαι;
- Γράφω το δεύτερο κεφάλαιο της διατριβής μου, για το πως οι λαγοί καταβροχθίζουν τους λύκους.
- Τρελός είσαι; Έχασες την ακαδημαϊκή σου ειλικρίνεια;
- Έλα μαζί μου και θα σου δείξω.
Όπως πριν, ο λαγός επιστρέφει με ένα βλέμμα ευχαρίστησης και με ένα διδακτορικό στα λαγοπόδαρά του.
Τελικά, η κάμερα ζουμάρει στο εσωτερικό της σπηλιάς όπου κρύβονταν ο λαγός και, όπως όλοι λογικά το μαντέψατε, βλέπετε ένα αγριεμένο, τεράστιο λιοντάρι, να κάθεται δίπλα σε μερικά ματωμένα γούνινα απομεινάρια του λύκου και της αλεπούς...
Ηθικό δίδαγμα:
Δεν είναι το περιεχόμενο της διατριβής σου που έχει σημασία –
ο επιβλέπων του διδακτορικού σου είναι που πραγματικά μετράει.
Ο Σημίτης είναι προσκεκλημένος σε ένα συνέδριο οικονομολόγων το οποίο πραγματοποιείται σε ένα ξενοδοχείο έξω απ την πόλη . Επειδή δεν θέλει να δώσει στόχο λέει στον σοφέρ του να μην πάει από την εθνική οδό αλλά από τον παλιό . Ενώ πλησιάζουν στο ξενοδοχείο , το οποίο βρίσκεται σε έναν έρημο επαρχιακό δρόμο , ένα γουρούνι πετάγεται ξαφνικά στο δρόμο και ο σοφέρ δεν προλαβαίνει να φρενάρει και το σκοτώνει .
Σημίτης : Πήγαινε να ειδοποιήσεις τον κτηνοτρόφο και πες του πόσο κάνει να του το πληρώσουμε .
Μετά από λίγο ο σοφέρ επιστρέφει με δυο μεγάλα λουκάνικα .
Σημίτης : Πού τα βρήκες αυτά ;
Σοφέρ : Μου τα έδωσε ο κτηνοτρόφος.
Σημίτης : Γιατί ;
Σοφέρ : Του είπα : " είμαι ο σοφέρ του Πρωθυπουργού , ξέρετε μόλις σκότωσα το γουρούνι ."