Σε ένα δάσος μια αλεπού συναντά ένα μικρό λαγό, και του λέει:
- Γεια σου μικρέ, τι σκαρώνεις;
- Γράφω μια διατριβή για το πως οι λαγοί τρώνε τις αλεπούδες, λέει ο λαγός.
- Έλα τώρα, φιλαράκι, το ξέρεις πως αυτό δεν γίνεται!
- Ακολούθησε με και θα δεις.
Και οι δύο κατευθύνονται στην κρυψώνα του λαγού και μετά από λίγο ο λαγός επιστρέφει με την ευχαρίστηση ζωγραφισμένη στο πρόσωπό του.
Μετά εμφανίζεται ο λύκος.
- Γεια σου, με τι ασχολείσαι;
- Γράφω το δεύτερο κεφάλαιο της διατριβής μου, για το πως οι λαγοί καταβροχθίζουν τους λύκους.
- Τρελός είσαι; Έχασες την ακαδημαϊκή σου ειλικρίνεια;
- Έλα μαζί μου και θα σου δείξω.
Όπως πριν, ο λαγός επιστρέφει με ένα βλέμμα ευχαρίστησης και με ένα διδακτορικό στα λαγοπόδαρά του.
Τελικά, η κάμερα ζουμάρει στο εσωτερικό της σπηλιάς όπου κρύβονταν ο λαγός και, όπως όλοι λογικά το μαντέψατε, βλέπετε ένα αγριεμένο, τεράστιο λιοντάρι, να κάθεται δίπλα σε μερικά ματωμένα γούνινα απομεινάρια του λύκου και της αλεπούς...
Ηθικό δίδαγμα:
Δεν είναι το περιεχόμενο της διατριβής σου που έχει σημασία –
ο επιβλέπων του διδακτορικού σου είναι που πραγματικά μετράει.
Περνάει κάποιος έξω από ένα τρελοκομείο , κρατώντας ένα τσουβάλι στον ώμο του .
- " Τι κουβαλάς εκεί ; " , τον ρωτάει ένας τρόφιμος μέσα από τα κάγκελα .
- " Κοπριά , για να τη βάλω στις φράουλες μου " , αποκρίνεται ο περαστικός .
- " Κοίτα να δεις αδικία ! " , λέει αγανακτισμένος ο άλλος . " Εγώ τις τρώω με ζάχαρη κι όμως εμένα θεωρούν τρελό ! "