Σε ένα δάσος μια αλεπού συναντά ένα μικρό λαγό, και του λέει:
- Γεια σου μικρέ, τι σκαρώνεις;
- Γράφω μια διατριβή για το πως οι λαγοί τρώνε τις αλεπούδες, λέει ο λαγός.
- Έλα τώρα, φιλαράκι, το ξέρεις πως αυτό δεν γίνεται!
- Ακολούθησε με και θα δεις.
Και οι δύο κατευθύνονται στην κρυψώνα του λαγού και μετά από λίγο ο λαγός επιστρέφει με την ευχαρίστηση ζωγραφισμένη στο πρόσωπό του.
Μετά εμφανίζεται ο λύκος.
- Γεια σου, με τι ασχολείσαι;
- Γράφω το δεύτερο κεφάλαιο της διατριβής μου, για το πως οι λαγοί καταβροχθίζουν τους λύκους.
- Τρελός είσαι; Έχασες την ακαδημαϊκή σου ειλικρίνεια;
- Έλα μαζί μου και θα σου δείξω.
Όπως πριν, ο λαγός επιστρέφει με ένα βλέμμα ευχαρίστησης και με ένα διδακτορικό στα λαγοπόδαρά του.
Τελικά, η κάμερα ζουμάρει στο εσωτερικό της σπηλιάς όπου κρύβονταν ο λαγός και, όπως όλοι λογικά το μαντέψατε, βλέπετε ένα αγριεμένο, τεράστιο λιοντάρι, να κάθεται δίπλα σε μερικά ματωμένα γούνινα απομεινάρια του λύκου και της αλεπούς...
Ηθικό δίδαγμα:
Δεν είναι το περιεχόμενο της διατριβής σου που έχει σημασία –
ο επιβλέπων του διδακτορικού σου είναι που πραγματικά μετράει.
Ήταν ένας Ιταλός, ένας Αγγλος και ένας Κυπραίος σε ένα αεροπλάνο. Το αεροπλάνο έπεφτε, και η μόνη λύση ήταν να ρίξουν καθένας από κάτι μήπως και σωζόντουσαν.
Πάει ο Ιταλός ρίχνει ένα πιστόλι.
Μετά πάει ο Αγγλος ρίχνει ένα μαχαίρι.
Στο τέλος πάει ο Κυπραίος και ρίχνει μια βόμβα.
Επιζούν και οι τρεις, πάει ο Ιταλός σπίτι του και βλέπει την γιαγιά του να κλαίει:
- Γιαγιά γιατί κλαις;
- Να, έπεσε ένα πιστόλι από τον ουρανό, και ήταν γεμάτο, και εκπυρσοκρότησε και σκότωσε τον παππού σου.
Πάει ο Αγγλος σπίτι του και βλέπει την γιαγιά του να κλαίει:
- Γιαγιά γιατί κλαις;
- Να, έπεσε ένα μαχαίρι από τον ουρανό και μαχαίρωσε τον παππού σου.
Πάει και ο Κυπραίος σπίτι του και βλέπει την γιαγιά του να γελάει:
- Γιαγιά γιατί γελάς;
- Να, έκλασε ο παππούς σου, και γκρεμίστηκε η παράγκα!