Μια φορά πήγαν στην παραλία η Αννούλα, η μητέρα της και η γιαγιά της.
Η γιαγιά της δίνει λεφτά για να πάρει παγωτό.
Η Αννούλα κάνει να φύγει, αλλά την σταματάει η μητέρα της και της λέει:
- Αννούλα, τί λέμε όταν μας δίνουν κάτι;
Η Αννούλα δεν ξέρει τι να πει και τότε η μαμά της την βοηθάει λίγο.
- Τι λέω εγώ στον μπαμπά όταν μου δίνει λεφτά;
- Ααα!!! λέει η Αννούλα. "Τί μόνο αυτά έχεις;"
Μια γυναίκα πεθαίνει και πηγαίνει στον παράδεισο. Εκεί την υποδέχεται ο Αγιος Πέτρος και την ξεναγεί.
- Εδώ λοιπόν, τέκνον μου, βλέπεις το δωμάτιο των ρολογιών. Εδώ μέσα υπάρχουν εκατομμύρια ρολόγια τοίχου για τους ζωντανούς που λένε ψέματα. Κάθε φορά που κάποιος λέει ψέματα, ο λεπτοδείκτης του ρολογιού του μετακινείται μια φορά και αλλάζει λεπτό.
Έτσι μετριούνται τα ψέματα που λέει ο κάθε άνθρωπος στη ζωή του.
- Πωπώ! Εντυπωσιακό. Αγιε Πέτρο μου, μπορώ να σου ζητήσω μια χάρη;
- Πες μου, τέκνον μου.
- Θέλω, αν γίνεται, να μου δείξεις το ρολόι του άντρα μου.
- Χμμ...αυτό που μου ζητάς είναι λιγάκι δύσκολο...Τέλος πάντων, έλα μαζί μου.
- Μα... Αγιέ μου, πού πάμε; Δε βρίσκεται κάπου εδώ μέσα;
- Όχι. Το έχει πάρει για ανεμιστήρα ο Θεός.