Μια μερα ενασ περαστικος περναει μπροστα απο ενα τρελοκομειο και βλεπει εναν που φοραει μια καραβανα στο κεφαλι τοτα τον ρωταει απορυμενος γιατι φορας αυτη την καραβανα στο κεφαλι σου ποιον παριστανεις και εκεινος του απανταει ειμαι ο Ναπολεων και ο αλλος τον ξαναρωταει και ποιος σου το ειπε οτι εισαι ο Ναπολεων και εκεινος λεει ο θεος μετα απο λιγο γυρναει ενας αλλος και του λεει καλα και ποτε σου ειπα εγω οτι εισαι ο Ναπολεων.
Μία γιαγιά είναι στα τελευταία της. Ο Χάρος πάει να την... πάρει. Η γιαγιά το παίρνει χαμπάρι, βγαίνει από το σπίτι και αρχίζει να τρέχει. Ο Χάρος την ακολουθεί.
Η γιαγιά βλέπει ένα παιδικό σταθμό και μπαίνει μέσα. Σκέφτεται ότι ο Χάρος δε θα σκεφτεί να μπει σε ένα μέρος με τόσα μικρά παιδάκια.
Είναι η ώρα του φαγητού και τα παιδάκια φωνάζουν: "Μαμ, μαμ, μαμ!!!". Η γιαγιά κάθεται ανάμεσά τους φωνάζει και αυτή: "Μαμ, μαμ, μαμ!!!" για να μη την αντιληφθεί ο Χάρος και να την γλιτώσει.
Συνεχίζει στο ίδιο τέμπο, μαζί με τα παιδάκια: "Μαμ, μαμ, μαμ!!!".
Κάποια στιγμή νιώθει ένα χτύπημα στον ώμο. Γυρνάει και έντρομη βλέπει το Χάρο!!!Αυτός σκύβει και της λέει:
- Γιαγιάκα, κάνε τώρα μαμ γιατί μετά θά έχει... άτα!!!br />