Ένας ασθενής στον ψυχολόγο:
- Γιατρέ μου, έχω ένα πρόβλημα. Όλα ξεκίνησαν πριν κάνα μήνα όταν γύρισα μια μέρα νωρίτερα από την δουλειά για να κάνω έκπληξη στην γυναίκα μου. Μπαίνω στο δωμάτιο και την βρίσκω καβάλα σε έναν άλλο. Πιάνω την καραμπίνα να την σκοτώσω, και μου λέει:
"Μωρό μου γύρισες; Να σου φτιάξω έναν καφέ να ηρεμήσεις;" Ήπια τον καφέ και ηρέμησα και το συμβάν ξεχάστηκε.
Λίγες μέρες αργότερα γυρνάω και την βλέπω με έναν καινούργιο.
Πάλι μου έκανε έναν καφέ, πάλι τα ξέχασα όλα.
Αυτή η ιστορία έγινε 5-6 φορές. Με έναν καφέ τα ξεχνούσα όλα.
Και θέλω να σας ρωτήσω, γιατρέ μου: Μήπως όλοι αυτοί οι καφέδες μου κάνουν κακό;
Ο νεοσύλλεκτος κάνει βόλτες στον περίβολο του κέντρου εκπαίδευσης όταν περνά από κοντά του ο λοχαγός.
- Καλημέρα, κύριε λοχαγέ! Ωραία μέρα σήμερα, ε;
Ο λοχαγός τσαντίζεται από την τόση οικειότητα και αρχίζει να κάνει ένα κήρυγμα για την εθιμοτυπία, και την ιεραρχία.
Αφού μιλάει για κάνα πεντάλεπτο, γυρίζει ο νεοσύλλεκτος, σκουπίζει το κούτελο και κάνει:
- Κύριε λοχαγέ, αν ήξερα πως θα μου αρχίζατε την μουρμούρα πρωί-πρωί, ούτε καλημέρα δεν θα σας έλεγα!