Η παρακάτω ιστορία είναι πέρα για πέρα αληθινή και συνέβηκε πριν λίγους μήνες:
Πήγαινε μια γιαγιά πολύ καιρό στο φαρμακείο και έπαιρνε μια συγκεκριμένη αντιβίωση (Η αντιβίωση εν τω μεταξύ ήταν σε μορφή χαπιού και από τις αρκετά δυνατές).
Μετά από λίγο καιρό και αφού ο φαρμακοποιός την έβλεπε συνέχεια να αγοράζει το ίδιο φάρμακο της λέει:
- Βρε γιαγιά να σε ρωτήσω κάτι: γιατί παίρνεις τόσο καιρό αυτό το φάρμακο; Σου χει πει ο γιατρός να το συνεχίζεις; Γιατί είναι από τα δυνατά φάρμακα.
-Τώρα που το λες παιδάκι μου, πρέπει να πάω να το κοιτάξω αυτό γιατί τώρα τελευταία έχω συγκαεί πίσω....
Φαντάζεστε λοιπόν την χρήση του συγκεκριμένου χαπιού από τη γιαγιά...
Παει ο Χριστος στην Ιερουσαλημ προσπαθωντας να βρει τον πατερα του.Στο δρομο συνανταει καποιο γερο.
- Για που το εβαλες, λεβεντη μου;
- Ψαχνω τον πατερα μου,που τον εχω χασει.
- Κι εγω ψαχνω τον γιο μου, που τον εχω χασει.
- Εμενα ο πατερας μου ειναι φτωχος.
- Κι εγω παιδι μου, παμφτωχος ειμαι.
- Ξερεις, ο πατερας μου εμενα ειναι ξυλουργος.
- Κοιτα συμπτωση! Και γω ξυλουργος ειμαι!
- Υπαρχει και κατι αλλο, παραξενο με μενα. Δεν γεννηθηκα με... φυσιολογικη γεννα.
- Μα, κι εμενα το παιδι μου! Δε γεννηθηκε με φυσιολογικη γεννα!
Κοιταζονται για λιγα δευτερολεπτα και κλαιγοντας πεφτει ο ενας, στην αγκαλια του αλλου.
- Πατερα!
- Πινοκιο!