Ήταν ο Κώστας και ο Γιώργος, δύο φίλοι από παλιά. Τώρα πια, σπούδαζαν,
και
δυστυχώς, ο Γιώργος, θα πήγαινε να σπουδάσει στη Ρωσία. Ο Κώστας τη μέρα
πριν φύγει του είπε:
- Τώρα που το λες, θα το σκεφτώ και μπορεί να έρθω κι εγώ.
- Έλα τότε.
- Α, δεν μπορώ τώρα, έχω μερικές δουλειές να κανονίσω. Μια που θα πας
εκεί,
όταν μπορέσεις, γράψε μου ένα γράμμα για το πως είναι τα πράγματα εκεί.
Γράψε μου με κόκκινο στυλό αν όλα τα πράγματα είναι καλά και ωραία εκεί,
και
με μπλε αν είναι χάλια μέρος για να ζήσει κανείς.
Έτσι λοιπόν, ο Κώστας, μετά από τρεις μήνες, λαμβάνει ένα γράμμα από το
φίλο
του το Γιώργο.
Αγαπητέ Κώστα,
Τα πράγματα εδώ πέρα είναι τέλεια. Οι δρόμοι είναι πεντακάθαροι, η
αστυνομία
πολύ οργανωμένη, οι μισθοί είναι υψηλοί, τα ξενοδοχεία φτηνά, ο κόσμος
φιλικός... Το μόνο εκνευριστικό πράγμα
εδώ πέρα είναι ότι δεν μπορείς να βρεις πουθενά μπλε μελάνι.
Μια φορά ένας βοσκός πήγε στην ζούγκλα! Εκεί που καθόταν ήρεμος και έπαιζε την φλογέρα του ακούει ξαφνικά μια κραυγή.
ΑααααΑαααααΑαααα! Γυρνάει και τι να δει! Ξεπρόβαλε μέσα από τις φυλλωσιές ο Ταρζάν ο βασιλιάς της ζούγκλας.
Εκεί που περπατούσε ο Ταρζάν ανάμεσα στο κοπάδι ακούει το σκύλο να γαβγίζει. Γυρνάει και λέει στον βοσκό:
- Καλά ρε δεν ντρέπεσαι δεν τον ταΐζεις τον σκύλο; Δώσε του κανένα κοκαλάκι πεινάει.
- Καλά και εσύ που το ξέρεις;
- Εγώ είμαι ο Ταρζαν, μιλάω τη γλώσσα των ζώων!
Τι να κάνει και ο βοσκός δίνει ένα κόκαλο στο σκύλο. Περπατώντας λίγο παρακάτω ο Ταρζαν ακούει έναν γάιδαρο να γκαρίζει. Γυρνάει και λέει στον βοσκό:
- Καλά ρε βοσκέ γιατί δεν φέρνεις μια γαϊδουρινά στον γάιδαρο για να "ξεχαρμανιάσει";
- Καλά ρε και συ που το ξέρεις ότι θέλει ο γάιδαρος να ξεχαρμανιάσει;
- Εγώ είμαι ο Ταρζαν! Μιλάω τη γλώσσα των ζώων!
Τι να κάνει και ο βοσκός πάει μια γαϊδουρινά στον γάιδαρο.
Εκεί που περπατούσε λίγο πιο πέρα ο Ταρζαν ακούει μια κατσίκα να βελάζει. Πριν προλάβει να πει τίποτα ο Ταρζαν πετάγεται ο βοσκός και λέει στον Ταρζάν:
- Ότι και να σου πει είναι ψέματα αυτή μου ρίχτηκε πρώτη!