Ήταν ο Κώστας και ο Γιώργος, δύο φίλοι από παλιά. Τώρα πια, σπούδαζαν,
και
δυστυχώς, ο Γιώργος, θα πήγαινε να σπουδάσει στη Ρωσία. Ο Κώστας τη μέρα
πριν φύγει του είπε:
- Τώρα που το λες, θα το σκεφτώ και μπορεί να έρθω κι εγώ.
- Έλα τότε.
- Α, δεν μπορώ τώρα, έχω μερικές δουλειές να κανονίσω. Μια που θα πας
εκεί,
όταν μπορέσεις, γράψε μου ένα γράμμα για το πως είναι τα πράγματα εκεί.
Γράψε μου με κόκκινο στυλό αν όλα τα πράγματα είναι καλά και ωραία εκεί,
και
με μπλε αν είναι χάλια μέρος για να ζήσει κανείς.
Έτσι λοιπόν, ο Κώστας, μετά από τρεις μήνες, λαμβάνει ένα γράμμα από το
φίλο
του το Γιώργο.
Αγαπητέ Κώστα,
Τα πράγματα εδώ πέρα είναι τέλεια. Οι δρόμοι είναι πεντακάθαροι, η
αστυνομία
πολύ οργανωμένη, οι μισθοί είναι υψηλοί, τα ξενοδοχεία φτηνά, ο κόσμος
φιλικός... Το μόνο εκνευριστικό πράγμα
εδώ πέρα είναι ότι δεν μπορείς να βρεις πουθενά μπλε μελάνι.
O Mπόμπos ήταν στην εκκλησία με τη μητέρα του , όταν άρχισε να ζαλίζεται .
- Mαμά, μπορούμε να φύγουμε τώρα ;
- Oχι .
- Nιώθω πολύ άρρωστος . Noμίζω oτι θα κάνω εμετό .
- Toτε βγές έξω από την εκκλησιά , βρες ένα θάμνο να κάνεις εμετό και έλα πίσω .
O Mπόμποs φεύγει αμέσως , και σε ένα λεπτό επιστρέφει .
- Eκανες εμετό ; Του λέει η μητέρα του .
- Nαι .
- Kαλά , πότε πρόλαβες να πας έξω , να κάνεις εμετό και να γυρίσεις σε ένα
λεπτό ;
- Δεν χρειάστηκε να πάω έξω , λέει o Mπόμποs , ευτυχώς κοντά στην είσοδο της
εκκλησίας υπήρχε ένα κουτί που έγραφε " Για τους άρρωστους της ενορίας μας " !