Ήταν ο Χριστόφορος Κολόμβος και μιλάει με έναν για τα ταξίδια του.
- Μα γιατί είσαι τόσο διάσημος; ρωτάει ο τύπος. Και εγώ θα μπορούσα να την βρω.
Για να μην λογομαχήσει, παίρνει ο Κολόμβος ένα αυγό και ζητά απο τον άλλο να το στήσει όρθιο πάνω στο τραπέζι.
Προσπαθεί εκείνος, προσπαθεί, τίποτε.
Πιάνει ο Κολόμβος το αυγό, το χτυπά λίγο στο τραπέζι, σπάει το κάτω μέρος, και το στήνει όρθιο.
- Ε, αυτό ήταν; λέει ο άλλος. Και εγώ μπορούσα να το κάνω αυτό.
- Ναι, αλλά πάντα μετά από εμένα!
Είναι ένα βοσκαρουδάκι στο τσαγκάρη να του μπαλώσει τα στιβάνια . Όξω από το τσαγκάρικο περνά μια γραί και σέρνει μια αίγα από δε κλουθά . Γειάε εκειά ένα διάολο κάνει η γραί νευριασμένη και δυνατά . Ολόρθο πετάχτηκε το βοσκαρουδάκι όξω και λέει στη γραί : Πούντονε θειά απού δεν έχω ξαναθωρεμένο !
βοσκαρουδάκι = μικρός βοσκός.
κλουθά = ακολουθώ .
γραί = γριά .
Γειάε = κοίταξε