Ήταν ο Χριστόφορος Κολόμβος και μιλάει με έναν για τα ταξίδια του.
- Μα γιατί είσαι τόσο διάσημος; ρωτάει ο τύπος. Και εγώ θα μπορούσα να την βρω.
Για να μην λογομαχήσει, παίρνει ο Κολόμβος ένα αυγό και ζητά απο τον άλλο να το στήσει όρθιο πάνω στο τραπέζι.
Προσπαθεί εκείνος, προσπαθεί, τίποτε.
Πιάνει ο Κολόμβος το αυγό, το χτυπά λίγο στο τραπέζι, σπάει το κάτω μέρος, και το στήνει όρθιο.
- Ε, αυτό ήταν; λέει ο άλλος. Και εγώ μπορούσα να το κάνω αυτό.
- Ναι, αλλά πάντα μετά από εμένα!
Είναι ένας Μεξικανός έξω από ένα μπαρ και κοιμάται.
Πάει ο Αγγελόπουλος, ο σκηνοθέτης, τον ξυπνάει και λέει:
- Φίλε με εμπνέεις τόσο πολύ! Θέλω να κάνω μαζί σου μία ταινία. Δεν θα κάνεις κάτι δύσκολο. Θα κοιμάσαι σε αυτήν την καρέκλα, και μετά θα σηκωθείς και σιγά-σιγά θα πας στην απέναντι καρέκλα, θα κάτσεις, θα ρίξεις ένα βλέμμα στην κάμερα και θα ξανακοιμηθείς.
Και απαντά ο Μεξικανός:
- Ρε συ, δεν θες ηθοποιό. Κασκαντέρ θέλεις.