Ο Σημίτης είναι προσκεκλημένος σε ένα συνέδριο οικονομολόγων το οποίο
πραγματοποιείται σε ένα ξενοδοχείο έξω απ την πόλη. Επειδή δεν θέλει να
δώσει στόχο λέει στον σοφέρ του να μην πάει από την εθνική οδό αλλά από τον
παλιό. Ενώ πλησιάζουν στο ξενοδοχείο, το οποίο βρίσκεται σε έναν έρημο
επαρχιακό δρόμο, ένα γουρούνι πετάγεται ξαφνικά στο δρόμο και ο σοφέρ δεν
προλαβαίνει να φρενάρει και το σκοτώνει.
Σημίτης: Πήγαινε να ειδοποιήσεις τον κτηνοτρόφο και πες του πόσο κάνει να
του το πληρώσουμε.
Μετά από λίγο ο σοφέρ επιστρέφει με δυο μεγάλα λουκάνικα.
Σημίτης: Πού τα βρήκες αυτά;
Σοφέρ: Μου τα έδωσε ο κτηνοτρόφος
Σημίτης: Γιατί;
Σοφέρ: Του είπα: "είμαι ο σοφέρ του Πρωθυπουργού, ξέρετε μόλις σκότωσα το
γουρούνι.
Ήταν κάποτε μία κυρία, πλούσια, που της άρεσε να ασχολείται με φιλανθρωπίες, και κυρίως με την οργάνωση γιορτών για τα μικρά παιδιά.
Έτσι μία μέρα καθόταν στον μεγάλο κήπο του σπιτιού της προσπαθώντας να βρει καινούργιες, πρωτότυπες ιδέες που θα ξετρελάνουν τα παιδιά... Σκεφτόταν πολλή ώρα, μα δεν μπορούσε να βρει μία τέτοια ιδέα. Ώσπου ξαφνικά βλέπει στην άλλη άκρη του κήπου της τον ένα από τους δύο φτωχούς εργάτες, που είχε πάρει για να της φροντίζουν τους θάμνους και να κλαδεύουν τα δέντρα, να κάνει διάφορα ακροβατικά με περίσσεια χάρη που θα ζήλευε και ο καλύτερος ακροβάτης!
Έτσι δεν έχασε τον καιρό της! Φώναξε τον άλλο εργάτη και του είπε:
- Μου άρεσαν πολύ αυτά που έκανε ο φίλος σου! Ήταν θαυμάσιος ! Θέλω να τον ρωτήσεις αν μπορεί να τα κάνει πάλι σε μία γιορτή που θα διοργανώσω για τα παιδιά. Και εγώ θα του δώσω ένα πεντοχίλιαρο...
Και ο εργάτης απάντησε:
- Μήτσο;;; Μήτσο!! Η κυρία ρωτά αν μπορείς να κόψεις ένα ακόμα δάχτυλο για ένα πεντοχίλιαρο!!!