Μπαίνει ένας χαζός σε ένα ζαχαροπλαστείο:
- Καλησπέρα, θα ήθελα ένα ωραίο γλυκό.
- Μάλιστα, κύριε. Από εδώ περάστε. Έχουμε πολύ καλές πάστες, ωραίο
μπακλαβά, φοβερό κανταϊφι, νοστιμότατες τάρτες και φρέσκο γαλακτομπούρεκο.
Κοιτάει από εδώ, κοιτάει από εκεί ο χαζός και πέφτει το μάτι του πάνω σε
μία τουλούμπα.
- Τι είναι αυτό εκεί;
- Ααα, αυτό κύριε είναι τουλούμπα.
- Μάλιστα... Αν δε το πάρει ο Λούμπας, μπορώ να το πάρω εγώ;
Τρεις μαθητές απολογούνται για αταξίες στο διευθυντή.
- Τι έκανες εσύ,παιδί μου;ρωτάει τον πρώτο.
- Τίποτα κύριε, πήρα το βιβλίο του διπλανού μου και...
- Τρεις μέρες αποβολή! Εσύ παιδί μου τι έκανες;
- Τίποτα κύριε, είχα στην τσέπη μου ένα σκονάκι, αλλά δεν...
- Τέσσερις μέρες αποβολή! Εσύ τι έκανες;
- Εγώ κύριε, λέει ο Μπόμπος πέταξα το σφουγγαράκι από το παράθυρο.
- Ε, καλά, δεν είναι και τόσο σπουδαίο. Πήγαινε τώρα και να μην το ξανακάνεις!
Μετά από λίγες μέρες στέλνουν πάλι στο διευθυντή κάποιους ταραξίες. Ίδιο σκηνικό, μοιράζει ο διευθυντής αποβολές, φτάνει πάλι στο Μπόμπο.
- Εσύ παιδί μου έχεις ξανάρθει εδώ;
- Ναι κύριε, είμαι αυτός ου είχε πετάξει το σφουγγαράκι από το παραθυρο.
- Και τώρα γιατί είσαι πάλι εδώ;
- Ξαναπέταξα το σφουγγαράκι από το παράθυρο.
- Καλά, φύγε και να μην το ξανακάνεις.
Την ώρα που πάει να βγει ο Μπόμπος ορμάει στο γραφείο του διευθυντή ένας πατέρας έξαλλος φωνάζοντας.
- Τι συμβαίνει κύριε; Ποιος είστε;
- Ποιος είμαι; Ο πατέρας του Σφουγγαράκη είμαι!!!