Σε ένα σκυλάδικο εκεί που φούντωσε το κέφι, χορός και πολύ ομίχλη από τα
γύψινα πιάτα που σπάζανε, κάποιος αντιλαμβάνεται ότι έχασε το πορτοφόλι του.
Ανεβαίνει λοιπόν γεμάτος αγωνία στη σκηνή πιάνει το μικρόφωνο και λεει.
«Παιδιά προσοχή, ένα, δυο, τρία, ακούγομαι; Ένταξη. κατά την διάρκεια της
νύχτας ίσως πριν από λίγο, εδώ μέσα έχασα το πορτοφόλι μου με χίλια εύρο
μέσα. προσφέρω τα πενήντα σε αυτόν που θα μου το επιστρέψει»
Και μια φωνή από το βάθος της αίθουσας «Εγώ προσφέρω εκατόν πενήντα...»
Και ένας άλλος από την μπροστινή σειρά τραπεζιών «Eγώ προσφέρω τα μισά»
Μια γυναίκα πάει στην κοινωνική πρόνοια, (ή όπως αλλιώς το λένε, δεν
ξέρω), να πάρει επίδομα πολύτεκνης κι ο υπάλληλος τη ρώτησε:
- Πόσα παιδιά έχετε
- Δέκα! απάντησε αυτή. (Μεσάνυχτα θα είχε από μεθόδους αντισύλληψης!)
- Και τα ονόματά τους;
- Γιώργος, Γιώργος, Γιώργος, Γιώργος, Γιώργος, Γιώργος, Γιώργος,
Γιώργος, Γιώργος και Γιώργος, απάντησε η γυναίκα
- Όλων τα ονόματα είναι Γιώργος; απόρησε ο υπάλληλος. Και πώς τα
φωνάζετε να μαζευτούν στο σπίτι;
- Εύκολο! Απλά φωνάζω «Γιώργο» και μαζεύονται όλα.
- Κι όταν θέλετε να τα βάλετε να φάνε;
- Τότε λέω: «Γιώργο, έλα να φας».
- Κι όταν θέλετε να πείτε σε ένα μόνο απ τα παιδιά να κάνει κάτι;
- Ε, τότε χρησιμοποιώ το επώνυμο!