Είναι αργά , σχεδόν τρεις τα μεσάνυχτα όταν το κουδούνι της κάτω πόρτας χτυπά επίμονα ... Αλαφιασμένος ο κύριος και η κυρία του σηκώνονται απ το κρεβάτι . Πάνε στο θυροτηλέφωνο όπου ακούνε μια φωνή ( μάλλον μεθυσμένου ) " σας παρακαλώ μπορείτε να με σπρώξετε ; " Ο κύριος θυμωμένος λόγω του προχωρημένου της ώρας βρίζει και ξαναπάει στο κρεβάτι . Το κουδούνι χτυπά ξανά και ξανά . Η σύζυγος προτείνει στον σύζυγο να κατέβει να βοηθήσει τον δύστυχο άντρα που ζητά την βοήθειά τους . Ο κύριος βάζει μια ρόμπα και κατεβαίνει . Κοιτάζει δεξιά ... τίποτα , κοιτάζει αριστερά ... τίποτα . Ακούει μια φωνή " εεεε , εδώ κύριος , στις κούνιες "
Ο Γιάννης, γιατρός στο επάγγελμα, έχει δεσμό μ έναν από τους ασθενείς του.
Είναι όμως πολύ προβληματισμένος με το γεγονός, μιας και θεωρεί ότι έχει
παραβεί τους κανόνες επαγγελματικής δεοντολογίας, τον όρκο του Ιπποκράτη
κλπ.
Η συνείδησή του του μιλάει με δύο φωνές...
Η μία φωνή του λέει:
Μην το παίρνεις τόσο βαριά. Aλλωστε δεν έχεις άλλη σχέση, δεν είσαι παντρεμένος,
δεν απατάς κανένα, και στο κάτω κάτω άνθρωπος είσαι και εσύ βρε αδερφέ και
ούτε ο πρώτος είσαι ούτε ο τελευταίος γιατρός που έχει σχέση με ασθενή του
Η δεύτερη φωνή του επισημαίνει:
Γιάννη... είσαι κτηνίατρος...