Το μεγάλο τζάμι του σαλονιού γίνεται κομμάτια από μια μεγάλη πέτρα που πέφτει στα πόδια της εμβρόντητης οικοδέσποινας. Κοιτώντας κάτω στο δρόμο, βλέπει κάποιο παιδί που της λέει με το πιο ευγενικό και αθώο ύφος:
- Με συγχωρείτε πολύ κυρία, δεν το ήθελα. Σε δύο λεπτά θα έρθει ο πατέρας μου να σας περάσει ένα καινούργιο τζάμι.
Πραγματικά, μπαίνει σε λίγο στο σαλόνι ένας μάστορας και αφού τοποθέτησε το τζάμι, λέει στην κυρία:
- Πενήντα ευρώ, παρακαλώ.
- Πώς; Το παιδί σας έσπασε το τζάμι και θέλετε να το πληρώσω εγώ;
- Μα τι λέτε κυρία μου! Σας είπε ο μικρός πως είμαι πατέρας του;
- Και βέβαια!
- Εμένα μου είπε πως είστε μητέρα του!
Ένας Βλάχος κατεβαίνει στην Αθήνα και παρατηρεί ότι το καλοκαίρι, οι περισσότεροι Αθηναίοι κυκλοφορούν με τα γυαλιά του ηλίου στο κεφάλι. Έλα όμως που δεν ξέρει το ρόλο βαράνε αυτά τα μαραφέτια. Αποφασίζει λοιπόν να ρωτήσει κάποιον. - Συγνώμη ρε πατριώτη, αλλά αυτά που έχεις στο κεφάλι σου, τι είναι; - Από χωριό είσαι ρε φίλε; τον ρωτάει ο άλλος και πατάει τα γέλια. - Ναι ρε πατριώτη. Θα μου πεις; - Θα σου πω. Ένωσε τις χούφτες σου και θα δεις. Ενώνει τις χούφτες του ο Βλάχος και ο άλλος κατουράει εκεί. - Είναι ζεστά; ρωτάει το βλάχο όταν τελειώνει. - Οοούυυ! Καίνε, ζεματάνε! - Ωραία! Αυτό που έχω στο κεφάλι μου είναι ηλιακός θερμοσίφωνας...