Μια μέρα ο κυρ Νίκος είχε αρπάξει μια γερή πνευμονία και δυσκολευόταν ακόμα και να μιλήσει. Επειδή αυτή η κατάσταση δεν υποφέρονταν άλλο, αποφάσισε να πάει σε έναν γνωστό του γιατρό μπας και τον κάνει καλά.
Σε λίγη ώρα ο κυρ Νίκος χτυπάει την πόρτα του ιατρείου. Του ανοίγει η υπηρέτρια και τον ρωτάει τη θέλει. Εκείνος βάζει τα δυνατά του και με φωνή που μόλις ακούγεται λέει:
- Ο γιατρός είναι μέσα;
Και η υπηρέτρια επίσης σιγά...
- Όχι, η κυρία είναι μόνη και σας περιμένει!
Μια μέρα ένας δάσκαλος δείχνει στο Γιώργο το γράμμα έψιλον {ε} και τον ρωτά:
-Αυτό που βλέπεις τι είναι Γιώργο;
-Αυτό είναι το γράμμα έψιλον.
Ο δάσκαλος αναποδογυρίζει το έψιλον και το κάνει τρία {3} και πάλι ρωτά.
-Γιώργο αυτό που βλέπεις τώρα τι είναι;
-Έψιλον του απαντά ο Γιώργος.
-Λάθος, του λέει ο δάσκαλος, δεν είναι έψιλον αλλά τρία {3}.
Ο Γιώργος πεισματώνει και υποστηρίζει ότι είναι έψιλον και λέει στο δάσκαλο
-Δάσκαλε, εγώ ή στην ανατολή κοιτάζω ή στη δύση κοιτάζω πάλι ο Γιώργος δεν είμαι.