Ήταν μια φορά, κάτι πειρατές, αυτοί (όπως όλοι οι πειρατές) μετά από κάθε πειρατεία το γλένταγαν. Εκεί που ήταν όλοι σκνίπα, αρχίζει ο τραυλός (αυτόν είχαν πάνω στο κατάρτι) να φωνάζει «κα κα κα κα κ α!!!» άστα να πάνε μέχρι να πει καράβι, έρχεται πάνω τους ένα και τους βυθίζει.
Μετά από κάτι χρόνια, το ίδιο σκηνικό, καινούργιο καράβι πάλι ο τραυλός στο κατάρτι, πάλι στο γλέντι αρχίζει να φωνάζει, «κα κα κα κ α κα!!!». Μέχρι να πει καράβι, βρεθήκανε στον πάτο πάλι. Κάτι χρόνια μετά, πάλι το ίδιο σκηνικό, άλλο καράβι !!! πάλι ο τραυλός στο κατάρτι αρχίζει, «κα κα κ α κα κα». Πετάγεται ο καπετάνιος, πάνω στην σούρα του Μα…κες όλοι στην θάλασσα έρχεται καράβι πάνω μας!! Τρέχουν όλοι πανικόβλητοι και βουτάνε στη θάλασσα ( σου λένε ας γλιτώσουμε εμείς, ποιος σκέπτεται το καράβι) και τότε ακούνε τον τραυλό να λέει «κα κα κα κα καρχαρίες ρε μα….κεεεες!!!!!!
Πάει ο Μπόμπος στο μπακάλικο και λέει :
- Θέλω ζαμπόν για τόστ.
Κόβει ο μπακάλης 10 φετούλες, λέει στον Μπόμπο:
- Φτάνει;
- Κόβε, κόβε, του λέει ο Μπόμπος.
Μετά από λίγες φετούλες ακόμα...
- Φτάνει;
- Κόβε, κόβε, του ξαναλέει ο Μπόμπος.
Το ίδιο σκηνικό δυο-τρεις φορές ακόμα, ο μπακάλης έχει κόψει το μισό πακέτο, οπότε μια στιγμή λέει ο Μπόμπος:
- Στοπ ! Στοπ ! ΑΥΤΗ την φέτα θέλω να μου δώσεις !