Ήταν μια φορά, κάτι πειρατές, αυτοί (όπως όλοι οι πειρατές) μετά από κάθε πειρατεία το γλένταγαν. Εκεί που ήταν όλοι σκνίπα, αρχίζει ο τραυλός (αυτόν είχαν πάνω στο κατάρτι) να φωνάζει «κα κα κα κα κ α!!!» άστα να πάνε μέχρι να πει καράβι, έρχεται πάνω τους ένα και τους βυθίζει.
Μετά από κάτι χρόνια, το ίδιο σκηνικό, καινούργιο καράβι πάλι ο τραυλός στο κατάρτι, πάλι στο γλέντι αρχίζει να φωνάζει, «κα κα κα κ α κα!!!». Μέχρι να πει καράβι, βρεθήκανε στον πάτο πάλι. Κάτι χρόνια μετά, πάλι το ίδιο σκηνικό, άλλο καράβι !!! πάλι ο τραυλός στο κατάρτι αρχίζει, «κα κα κ α κα κα». Πετάγεται ο καπετάνιος, πάνω στην σούρα του Μα…κες όλοι στην θάλασσα έρχεται καράβι πάνω μας!! Τρέχουν όλοι πανικόβλητοι και βουτάνε στη θάλασσα ( σου λένε ας γλιτώσουμε εμείς, ποιος σκέπτεται το καράβι) και τότε ακούνε τον τραυλό να λέει «κα κα κα κα καρχαρίες ρε μα….κεεεες!!!!!!
ΠΑΙΔΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ
Αν μου αρέσει, είναι δικό μου.
Αν το κρατώ στο χέρι μου, είναι δικό μου.
Αν μπορώ να στο πάρω, είναι δικό μου.
Αν το είχα πριν από λίγο, είναι δικό μου.
Αν είναι δικό μου, δεν πρέπει ποτέ να φαίνεται ότι είναι δικό σου.
Αν φτιάχνω ή κάνω κάτι, όλα τα κομμάτια είναι δικά μου.
Αν μοιάζει με το δικό μου, είναι δικό μου.
Αν νομίζω ότι είναι δικό μου, είναι δικό μου.
Αν είναι δικό μου και στο κλέψω, είναι δικό μου.
Αν χαλάσει, είναι δικό σου.
Αν... Ωχ, συγνώμη, μπερδεύτηκα. Αντί να αντιγράψω τους ΠΑΙΔΙΚΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ, αντέγραψα τα ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΑ ΣΧΕΔΙΑ της M$.