Δυο γηραιές κυρίες, που δεν μπορούν να δουν πέρα απ τη μύτη τους, είναι σ ένα αυτοκίνητο και πάνε βόλτα . Φτάνουν σε μια διασταύρωση, το φανάρι είναι κόκκινο, αλλά περνάνε χωρίς να σταματήσουν καθόλου. Η γρια που κάθεται στη θέση του συνοδηγού σκέφτεται:
«Μου φαίνεται ότι τα χάνω. Είχα την εντύπωση ότι το φανάρι ήταν κόκκινο» Στην επόμενη διασταύρωση, πάλι κόκκινο το φανάρι, πάλι περνάνε χωρίς να σταματήσουνε, πάλι είχε τις αμφιβολίες της η γριά, που καθότανε στη θέση του συνοδηγού, αλλά δεν είπε ούτε αυτή τη φορά τίποτα. Όταν όμως περάσανε και το τρίτο φανάρι με κόκκινο, λέει στην άλλη γριά, που οδηγούσε:
-Αγλαΐα! Ξέρεις ότι περάσαμε τρία φανάρια, το ένα μετά το άλλο, με κόκκινο; Έτσι όπως πας θα μας σκοτώσεις! Και η Αγλαΐα:
-Πώς; Εγώ οδηγώ;
Ο μικρός Γιώργος τρέχει να γυρίσει σπίτι του, και πέφτει πάνω σε έναν κύριο.
- Μα γιατί δεν προσέχεις που πας παιδάκι μου; Γιατί βιάζεσαι τόσο;
- Πηρα κακούς βαθμούς και βιάζομαι να πάω σπίτι γιατί η μαμά θα μου δώσει δύο ξυλιές!
- Και βιάζεσαι τόσο πολύ να τις φας;
- Και βέβαια! Γιατί αν γυρίσει ο πατέρας μου, θα μου δώσει περισσότερες!