Ήταν ένας νταλικέρης και οδηγούσε την νταλίκα του και ακούει στο ραδιόφωνο:
"ΠΡΟΣΟΧΗ! ΠΡΟΣΟΧΗ! Προσεδαφίστηκε ένας ιπτάμενος δίσκος. Κυκλοφορούν ανάμεσά μας! Ασπροι μικροί εξωγήινοι! Αν συναντήσετε κανέναν προσπαθήστε να τους μιλήστε αργά για να καταλαβαίνουν, και κυρίως προσπαθήστε να είστε φιλικοί, για να μην δημιουργήσουμε κανένα διπλωματικό επεισόδιο.
- Μα τι βλακείες είναι αυτές; λέει ο νταλικέρης. Ποιός νομίζουν ότι θα τους πιστέψει;
Μετά από λίγο ο νταλικέρης σταματά για κατούρημα.
Πηγαίνει σε ένα διπλανό χωράφι, και εκεί βλέπει έναν άσπρο άνθρωπο!
Σοκαρισμένος τον πλησιάζει και του λέει αργά-αργά:
- Εγώ Θανάσης, οδηγός νταλίκας, κατουράω...
Λέει ο άσπρος:
- Εγώ Σπύρος, οδηγός ασθενοφόρου, χέζω!
- Γιατρέ μου, βλέπω στον ύπνο μου αρουραίους να παίζουν μπάλα.
- Πάρε αυτό το φάρμακο για μια εβδομάδα και δεν θα τα ξαναδείς.
Μετά από μία βδομάδα.
- Γιατρέ, το φάρμακο δεν έκανε τίποτε. Ακόμα βλέπω τα όνειρα.
- Καλά, για πάρε αυτό το φάρμακο και έλα σε μία εβδομάδα.
Ξαναπάει την άλλη βδομάδα.
- Ακόμα βλέπω τα όνειρα.
- Καλά, πάρε σήμερα αυτό το φάρμακο, και έλα πάλι αύριο να σε δω.
- Α, δεν γίνεται! Σήμερα έχει τελικό!