Ήταν ένας μπόμπιρας στη μέση ενός κεντρικού δρόμου και κοιτούσε μέσα σε ένα ανοιχτό υπόνομο, φωνάζοντας δυνατά "ετά, ετά, ετά..."
Ένας κύριος που τον είδε ταράχτηκε και πλησίασε να δει τι κάνει εκεί ο μικρός.
Ο μπόμπιρας όμως συνέχιζε να φωνάζει "ετά, ετά, ετά..."
Πλησιάζει λίγο ακόμα ο κύριος για να δει τι ακριβώς συνέβαινε αλλά ο μπόμπιρας ακάθεκτος συνέχιζε "ετά, ετά, ετά..."
Ο κύριος όλο περιέργεια και φοβούμενος μην πέσει μέσα ο μικρός σκύβει πάνω από τον υπόνομο για να δει τι συμβαίνει.
Ο μικρός τον σπρώχνει και τον ρίχνει μέσα στον υπόνομο και συνέχισε να φωνάζει δυνατά... "οτώ, οτώ, οτώ..." (δηλαδή οκτώ).
Η μπέιμπυ σίτερ αφού έχει βγάλει το μικρό παιδάκι βόλτα, επιστρέφει στο σπίτι όπου εργάζεται.
Χτυπάει και ακούγεται από μέσα η φωνή της μάνας:
- Ποιος είναι;
- Εγώ, η μπέιμπυ σίτερ.
- Έφερες το παιδί;
-Κυρία μου.. συνέβη κάτι φοβερό. Τον μικρό τον πάτησε οδοστρωτήρας!
- Τότε ρίξτον κάτω από τη χαραμάδα.