Ήταν μια φορά στη Κρήτη 2 φίλοι και έπιναν την ρακή τους στο καφενείο.
Ξαφνικά, από το λιμάνι ακούγονται μπαλωθιές.
- Ίντα γίνεται, ωρέ σύντεκνε, επαέ; Γιάντα παίζουν μπαλωθιές στο λιμάνι;
- Ε, δεν τα μαθες, μπρε; Ήρθε ο Καραμανλής!
- Α, καλά, λέει ο άλλος.
Μετά από λίγο, ακούγονται μπαλωθιές στη Χώρα.
- Ίντα γίνεται πάλι, μπρε συ; Γιάντα παίζουν μπαλωθιές στη Χώρα;
- Ε, ντα, δε σου πα; Ήρθε ο Καραμανλής!
- Α, καλά, λέει ξανά απορημένος.
Μετά από λίγο, ακούγονται πάλι μπαλωθιές στην Αγορά.
- Ιντα γίνεται πάλι μπρε σύντεκνε; Γιάντα παίζουν μπαλωθιές στην Αγορά;
- Ε, αφού σου είπα, ότι ήρθε ο Καραμανλής!
- Διάολε τσ απολυμάρες τους! Τόσες μπαλωθιές και δεν τον έχουν πετύχει ακόμα;
Έκανε τη βόλτα του ο τύπος στον ήσυχο αγροτικό δρόμο κι εκεί που πήγαινε, τσουπ, του ξεπετάγεται ένα κοτοπουλάκι. Δεν πρόλαβε να το αποφύγει, το χτυπάει και το κοτοπουλάκι εξαφανίζεται μέσα σ ένα σύννεφο από πούπουλα και φτερά.
Σταματάει, πάει στο παρακείμενο αγρόκτημα, χτυπάει την πόρτα, βγαίνει ο αγρότης.
- Λυπάμαι πολύ, λέει ο οδηγός, αλλά σκότωσα ένα κοτοπουλάκι σας και θέλω να σας το αντικαταστήσω.
- Κάνε ό,τι καταλαβαίνεις, λέει ο αγρότης. Οι κλώσσες είναι στο κοτέτσι, πίσω απ το σπίτι.