Ο Γιωρίκας και ο Κωστίκας δουλεύουν στη ΝΑΣΑ καθαρίζοντας πυραύλους.
Από τη πολύ κούρασή έχουν τρελαθεί στη δίψα και θέλουν κάτι να πιούν.
Βλέπουν ένα κουβά με ένα υγρό και κατεβάζουν ο καθένας από μισό.
Το βράδυ παίρνει τηλέφωνο ο Γιωρίκας τον Κωστίκα.
- "Βρε Κωστίκα, ξέρεις τι ήταν αυτό που ήπιαμε το μεσημέρι;"
- "Νερό, δεν ήταν βρε Γιωρίκα;"
- "Όχι Κωστίκα δεν ήταν νερό αλλά προωθητικό πυραύλων."
- "Ε! και τι έγινε δεν πάθαμε τίποτα."
- "Δεν πάθαμε τίποτα αλλά μην κλάσεις, γιατί εγώ τηλεφωνώ από Τόκιο!"
Ένας νεαρός κάθεται σε μία γέφυρα και κοιτάζει το ορμητικό ποτάμι. Ξαφνικά πλησιάζει μία γυναίκα αναμαλλιασμένη, κλαμμένη και απελπισμένη και μονολογεί:
- Πέμπτη, Πέμπτη, είναι σήμερα! Και δεν ήρθε στο ραντεβού μας. Τό'ξερα ότι κάποτε θα γίνει και αυτό. Τί να την κάνω την ζωή χωρίς αυτόν;
Με τρομερή απελπισία ρίχνεται στο άγριο ποτάμι και χάνεται στα αφρισμένα νερά. Ο νεαρός που παρακολούθησε ότι συνέβη, ξύνει το κεφάλι του και ψιθυρίζει:
- Βρε την χαζή! Σήμερα είναι Τετάρτη!