Ήταν ένας άνθρωπος στη ζούγκλα και εκεί που προχωρούσε βλέπει μπροστά του μια αγέλη με λιοντάρια να τον κοιτάνε:
- Ωχ, την έβαψα, μονολογεί.
Ακούγεται μια φωνή:
- Όχι Πέτρο, δεν την έβαψες... πάρε μια πέτρα και ρίξε την στον αρχηγό των λιονταριών.
Τι να κάνει ο Πέτρος, παίρνει την πέτρα και την πετάει στον αρχηγό και τότε ακούγεται ξανά η φωνή:
- Τώρα την έβαψες...
Είναι μία χελώνα σε ένα μπαρ με τα άλλα ζώα.
- Ρε χελώνα, λέει το λιοντάρι, ξέχασα τα τσιγάρα στο αμάξι... Μπορείς να πεταχτείς να μου τα φέρεις;
- Καλά, πάω.
Περιμένουν... Περνάει μία ώρα, δύο ώρες... τρεις ώρες... και λέει το λιοντάρι:
- Αντε, τι κάνει τόσες ώρες; Τα ζώα μου αργά είναι αυτή η χελώνα.
Και ακούγεται η χελώνα:
- Αν γκρινιάζετε, δεν θα πάω!