Ήταν ένας άνθρωπος στη ζούγκλα και εκεί που προχωρούσε βλέπει μπροστά του μια αγέλη με λιοντάρια να τον κοιτάνε:
- Ωχ, την έβαψα, μονολογεί.
Ακούγεται μια φωνή:
- Όχι Πέτρο, δεν την έβαψες... πάρε μια πέτρα και ρίξε την στον αρχηγό των λιονταριών.
Τι να κάνει ο Πέτρος, παίρνει την πέτρα και την πετάει στον αρχηγό και τότε ακούγεται ξανά η φωνή:
- Τώρα την έβαψες...
Πεθαίνει κάποιος και πάει στον παράδεισο, χτυπαει την πόρτα, του ανοίγει ο Αγ.Πέτρος και του λέει να περάσει.
Μπαίνει μέσα και βλέπει άλλα δύο άτομα. Ο ένας διάβαζε και ο άλλος κοιμότανε.
"Ας ξεκουραστώ και εγώ", σκέφτεται και ξαπλώνει στον καναπέ για έναν υπνάκο.
Ξαφνικά ακούει από κάτω μουσική, γλέντια, γέλια...
Κοιτάει λοιπόν κάτω στην Κόλαση και βλέπει να χορεύουν και να γλεντάνε.
Πάει στον Αγ.Πέτρο και του λέει:
- Αγιε Πέτρο μου, να σου πω... Γιατί αυτοί εκεί κάτω χορεύουνε και τραγουδάνε και εμείς εδώ τίποτε;
- Και τι θες τώρα, του λέει ο Αγιος Πέτρος. Για τρία άτομα να βάλω ορχήστρα;