Ένας άνθρωπος καθώς προχωρούσε με το αυτοκίνητό του σε μια ερημική περιοχή ξαφνικά παθαίνει λάστιχο. Βλέπει ότι δεν έχει γρύλο και θυμάται ότι πριν ένα χιλιόμετρο είχε περάσει ένα σπίτι.
Αποφασίζει να πάει να ζητήσει ένα γρύλο. Στο δρόμο καθώς πήγαινε αναρωτιέται:
- Και αν δε μου δώσει γρύλο;
Θα του πω κύριε έχω μείνει εδώ πιο κάτω και το χρειάζομαι.
- Και αν επιμένει να μην μου το δώσει;
Θα του πω κύριε σας παρακαλώ είναι ανάγκη, δεν ξέρω που να μείνω.
- Και αν συνεχίσει να επιμένει να μην μου το δώσει;
Θα του πω ή θα το δώσεις ή και γω δεν ξέρω τι θα γίνει!
Νευριασμένος από τις σκέψεις που είχε κάνει, φτάνει έξω από τη πόρτα του σπιτιού και τη χτυπάει. Μόλις την ανοίγει ο ιδιοκτήτης του λέει:
- Αϊ γα....υ κι εσύ κι ο γρύλος σου!
Μια μέρα ξεκίνησε ο μπαμπάς χελώνος, η μαμά χελώνα και το χελωνάκι να πάνε για ένα πικ-νικ σε μια απόσταση ενός χιλιομέτρου. Αφού λοιπόν για να φτάσουν στον προορισμό τους πέρασαν δέκα χρόνια κάθισαν να φάνε.
Εκεί που άνοιξε η μαμά χελώνα το μπολ με τα κεφτεδάκια είδε ότι ξέχασε να πάρει κοντά της το νερό, το λέει στο μπαμπά χελώνο και αποφασίζουν να στείλουν το μικρό χελωνάκι να φέρει από το σπίτι το νερό. Αφού ξεκίνησε το μικρό χελωνάκι να πάει να φέρει το νερό τους λέει:
- "Εγώ θα πάω αλλά εάν βάλει κανένας χέρι στα κεφτεδάκια δεν πάω."
Μετά από είκοσι δύο χρόνια δεν φάνηκε το μικρό χελωνάκι, κι ο πατέρας χελώνος λέει:
- "Εγώ αρχίζω να τρώω γιατί με έχει κόψει η πείνα."
Τότε η μαμά χελώνα άρχισε να φέρνει αντιρρήσεις, αλλά με λίγη δυσκολία ο χελώνος κατάφερε να πείσει τη μαμά χελώνα.
Σε κάποια στιγμή αφού είχαν φάει από πέντε κεφτεδάκια ο καθένας πετάγεται πίσω από κάτι θάμνους το μικρό χελωνάκι και τους λέει:
- "Έτσι είστε ε;;; Τρώτε τα κεφτεδάκια!!! Δεν πάω για νερό."