Ο Κωστίκας και ο Γιωρίκας συναντιούνται μετά από πολλά χρόνια και για να τα πουν .
Πάει ο πρώτος στο σπίτι του δεύτερου .
Μόλις έφτασε εκεί ο Κωστίκας , ο Γιωρίκας του ζητά να καθίσουν στο τραπέζι και ζητάει από τη γυναίκα του να σερβίρει .
Να σερβίρεις εσύ , του απαντάει εκείνη . Ντροπιασμένος αυτός σερβίρει εκείνος το τραπέζι .
Μετά ζητάει από τα παιδιά του να προσφέρουν έναν καφέ στον καλεσμένο τους .
Να τον προσφέρεις εσύ, απαντούν εκείνα .
Φεύγοντας κανονίζουν να βρεθούν την άλλη μέρα στο σπίτι του Κωστίκα .
Μόλις φτάνει εκεί, η γυναίκα και τα παιδιά του Κωστίκα μόνο τεμενάδες που δεν έκαναν στον Γιωρίκα .
Του πρόσφεραν γλυκά καφέδες γέμισαν το τραπέζι με τα καλύτερα φαγητά και γενικώς τον περιποιήθηκαν πολύ .
Στο τέλος ο Γιωρίκας λέει στον Κωστίκα .
Νιώθω πολύ άσχημα γιατί χθες η γυναίκα μου και τα παιδιά μου μόνο που δεν σε έφαγαν και εσείς με περιποιηθήκατε τόσο πολύ που δεν ξέρω τι να πω από την ντροπή μου .
Πώς τα καταφέρνεις ;
Δεν είναι τίποτα, απαντάει ο Κωστίκας .
Απλά έρχομαι μια μέρα στο σπίτι και είχε ανέβει ο σκύλος πάνω στον καναπέ και του λέω να κατέβει .
Δεν κατέβηκε και του βγάζω μια κίτρινη κάρτα .
Την άλλη μέρα ήταν πάλι πάνω στον καναπέ και του είπα να κατέβει .
Δεν κατέβηκε και του βγάζω δεύτερη κίτρινη κάρτα .
Την 3η μέρα που τον είδα πάνω στον καναπέ πήρα την καραμπίνα και τον σκότωσα .
Και μετά ;
Ρωτάει ο Κωστίκας .
Τους βλέπεις όλους αυτούς ;
Λέει ο Κωστίκας δείχνοντας την οικογένειά του.
Έχουν όλοι από 2 κίτρινες κάρτες .
Κάθε πρωί ο Τότος αργούσε να πάει σχολείο. Ενα πρωί η δασκάλα τον ρωτάει;
- Γιατί κάθε πρωί αργείς, Τότο;
Κι ο Τότος της απαντάει;
- Πηδώ την Βεράντα, κυρία!
Αυτό συνεχίστηκε για ένα μήνα και η δασκάλα πήγε σπίτι του Τότου να δει αν έχει πόρτα.Το σπίτι του Τότου είχε πόρτα την κτυπάει κι ανοίγει η μητέρα του. Μόλις η μητέρα του είδε τη δασκάλα της λέει:
- Περάστε, τι θέλετε να πιείτε;
- Ενα ποτήρι νερό. λέει η δασκάλα.
- Βεράντα, φέρε ένα ποτήρι νερό στην κυρία, λέει η μητέρα.