Ήταν μία φορά ένας και περπατούσε στον δρόμο με ανοιχτά τα πόδια. Τον βλέπουν δύο γιατροί και αποφασίζουν να τον ρωτήσουν τι του είχε συμβεί. Τον σταματάνε λοιπόν και του λένε:
- "Ρε φίλε σε παρακολουθούμε εδώ και τόση ώρα να περπατάς με ανοιχτά τα πόδια. Είμαστε γιατροί και θα θέλαμε να μας εξηγήσεις γιατί περπατάς έτσι."
- Τους λέει τότε αυτός:
- "Εφόσον εσείς είσαστε οι γιατροί, εσείς θέλω να μου πείτε τι μπορεί να έχω για να πηγαίνω έτσι."
- Λέει λοιπόν ο πρώτος:
- "Ίσως να έχεις κάνει εγχείρηση στη μέση."
- Απαντάει αυτός:
- "Όοοοχι!"
- Λέει ο δεύτερος:
- "Προφανώς έχεις κάνει εγχείρηση στο γόνατο" και ξαναπαντάει αυτός:
- "Όοοοοχι! και οι τρεις λάθος ήμασταν. Και εγώ νόμιζα ότι θα κλάσω αλλά χέστηκα!"
Ήταν ένα ανδρόγυνο που ήθελε να χωρίσει.
Και οι δυο όμως ήθελαν την κηδεμονία του μονάκριβου και λατρεμένου παιδιού τους.
Πρώτη η γυναίκα έπεσε κλαίγοντας στα πόδια της δικαστίνας, και την ικέτεψε να δώσει το παιδί σ' αυτήν, αφού εκείνη ήταν που το έφερε στο κόσμο.
Αυτό φάνηκε λογικό στη δικαστίνα.
Αλλά ήθελε να ακούσει και την άποψη του άντρα.
Σηκώνεται λοιπόν ο άντρας, και μετά από λίγη σκέψη, λέει:
- Κυρία δικαστίνα, πείτε μου σας παρακαλώ, όταν ρίχνετε ένα νόμισμα στο μηχάνημα για να πάρετε μια pepsi, μόλις βγει η pepsi, ανήκει σ' εσάς ή στο μηχάνημα;