Δευτέρα πρωί: Ο Γιάννης πηγαίνει στη δουλειά του. Περνώντας από ένα σημείο στο κέντρο, διασταυρώνεται με έναν τύπο που του πιάνει το μάγουλο και του λεει ναζιάρικα: "Κερατούκλη!!!"
Τρίτη πρωί: Το ίδιο.
Για να μην τα πολυλογούμε αυτό συνεχίστηκε όλη την εβδομάδα.
Την Παρασκευή το βράδυ ο Γιάννης λέει στη γυναίκα του πριν πλαγιάσουν:
- Βρε γυναίκα, κάθε πρωί που πηγαίνω στη δουλειά συναντώ στο δρόμο έναν τύπο που μου πιάνει το μάγουλο και μου λεει σα να με κοροϊδεύει: "Κερατούκλη".
- Μη δίνεις σημασία, Γιάννη μου. Κανένας τρελός θα είναι...
- Καλά λες, παρατηρεί ο Γιάννης. Και πολύ κάθισα και ασχολήθηκα...
Την άλλη βδομάδα, τη Δεύτερα το πρωί να 'τον πάλι τον τύπο. Πιάνει κατά τα γνωστά το Γιάννη από το μάγουλο και του λεει: "Κερατούκλη!!! Είσαι και μαρτυριάρης..."
Κάθε πρωί ο Τότος αργούσε να πάει σχολείο. Ενα πρωί η δασκάλα τον ρωτάει;
- Γιατί κάθε πρωί αργείς, Τότο;
Κι ο Τότος της απαντάει;
- Πηδώ την Βεράντα, κυρία!
Αυτό συνεχίστηκε για ένα μήνα και η δασκάλα πήγε σπίτι του Τότου να δει αν έχει πόρτα.Το σπίτι του Τότου είχε πόρτα την κτυπάει κι ανοίγει η μητέρα του. Μόλις η μητέρα του είδε τη δασκάλα της λέει:
- Περάστε, τι θέλετε να πιείτε;
- Ενα ποτήρι νερό. λέει η δασκάλα.
- Βεράντα, φέρε ένα ποτήρι νερό στην κυρία, λέει η μητέρα.