Σ ένα στρατώνα έρχεται ο στρατηγός και ρωτάει:
- Πώς λέγεσαι;
- Γιώργος.
- Για πες μου, τι είναι η πατρίδα;
- Δεν ξέρω.
- Στη θέση σου γρήγορα. Έλα εδώ εσύ! Πώς λέγεσαι;
- Κώστας.
- Δεν μου λες, τι είναι η πατρίδα;
- Μάνα μας, στρατηγέ μου!
- Μπράβο παιδί μου! Στη θέση σου. Έλα εδώ εσύ! Πώς λέγεσαι;
- Δεν λέγομαι.
- Ε, άει στο διάολο... Στη θέση σου. Έλα εδώ εσύ. Πώς λέγεσαι;
- Χάρης.
- Τι είπαμε λοιπόν ότι είναι η πατρίδα;
- Η μάνα του Κώστα, στρατηγέ μου!
Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μια γυναίκα που την έλεγαν Ελένη.
Γυρνώντας απο τη δουλειά της βλέπει την τέντα του μπαλκονιού της σπασμένη εξαιτίας της καταιγίδας που είχε προηγηθεί. Αμέσως παίρνει την φίλη της την Κατερίνα και της λέει:
- Μήπως ξέρεις κανένα μάστορα να έρθει να μου φτιάξει την τέντα του μπαλκονιού μου γιατί χάλασε;
- Ξέρω έναν καταπληκτικό μάστορα τον Μπάμπη.
- Σε παρακαλώ δώσε μου το τηλέφωνό του να τον πάρω.
Της δίνει το τηλέφωνό του κι αυτή τον παίρνει αμέσως.
- Γειά σας. Ο Μπάμπης;
- Ο ίδιος.
- Θα ήθελα να μου φτιάξετε την τέντα μου που χάλασε.
- Διεύθυνση;
- Ανδρου 23.
- Σε μισή ώρα θα είμαι εκεί.Η Ελένη καθισμένη στον καναπέ περίμενε τον Μπάμπη. Χτυπάει το θυροτηλέφωνο:
- Ποιός είναι;
- Ο Μπάμπης.
- Ανεβείτε.
Χτυπάει η πόρτα.
- Γειά σας να σας φτιάξω καφέ;
- Μέτριο.
- Το μπαλκόνι είναι απο εκεί.
Εκεί που η Ελένη έφτιαχνε τον καφέ χτυπάει το θυροτηλέφωνο.
- Ποιός είναι;
- Ο Μπάααααμπης.
- Τρελός είστε, κύριέ μου; Ο Μπάμπης είναι στο μπαλκόνι.
- Έεεεεπεσα....