Asteiakia

Απόλαυσε ένα ανέκδοτο

Περιστέρια

Στην κεντρική πλατεία ενός χωριού ήταν δύο αγάλματα. Ένα αντρικό και ένα γυναικείο.
Επειδή λοιπόν τα αγάλματα αυτά ήταν πολύ αγαθά και θεοσεβούμενα, μια μέρα ο Θεός έστειλε έναν άγγελο να τους πραγματοποιήσει μια ευχή. Αυτά απο κοινού αποφασίσαν ότι θα ήθελαν μισή ώρα μόνα τους, ύστερα από αιώνες απόλυτης ακινησίας.
Κοιτάχτηκαν ντροπαλά στα μάτια και προχωρήσαν προς κάτι θάμνους.
Μέσα σε δευτερόλεπτα οι θάμνοι εκεί άρχισαν να σείονται στο ρυθμό τους.
Μετά από δεκαπέντε λεπτά, τα αγάλματα επέστρεψαν μπροστά στον άγγελο.
"Εχετε ακόμη δεκαπέντε λεπτά", τους είπε ευγενικά.
Και τότε γυρνάει ο άντρας στη γυναίκα και λέει:
"Ωραία, σειρά σου να κρατάς το περιστέρι ενώ εγώ θα χέζω πάνω του."




Τυχαίο ανέκδοτο

Στην ώρα των Θρησκευτικών

Ο δάσκαλος, ρωτάει τα παιδιά να του πουν που νομίζουν ότι βρίσκεται ο Χριστός:
- "Ο Χριστός, βρίσκεται στον ουρανό", λέει η Ελενίτσα.
- "Ο Χριστός, βρίσκεται στη καρδιά μας", λέει ο Γιωργάκης.
- "Εσύ Τοτέ, πού νομίζεις ότι βρίσκεται ο Χριστός;"
- "Ο Χριστός βρίσκεται στην τουαλέτα μας!"
- "Μα Τοτέ, πώς το ξέρεις αυτό;"
- "Να, κάθε πρωί ο πατέρας μου πηγαίνει έξω από τη πόρτα της τουαλέτας μας και λέει:
- "Χριστέ μου, ακόμα μέσα είναι!"