Ενα νεαρό ζευγάρι κάθεται στο πάρκο και συζητάει.
- Κώστα, λέει η γυναίκα, πες μου, τα μάτια μου δε λάμπουν σαν αστέρια;
- Ναι, απαντά εκείνος.
- Και τα δόντια μου δεν αστράφτουν σαν μαργαριτάρια;
- Ναι, απαντά.
- Και τα μαλλιά μου δεν είναι καθαρό χρυσάφι μέσα στο φως του ήλιου;
- Ναι, απαντά και πάλι αυτός.
- Ω! Κώστα, μόνο εσύ ξέρεις να λες τόσο ποιητικά λόγια!
Ένας καθυστερημένος κάθεται οκλαδόν στο δρόμο δίπλα σε μια λακκούβα με λάσπες και πλάθει με τα χέρια του . τον πλησιάζει ένας αστυνομικός και του λέει :
- Τι κάνεις εκεί ρε ;
- Πλάθω ..
- Και τι πλάθεις ;
- Μπατσάκια !
- Και με τι τα πλάθεις τα Μπατσάκια ;
- Ε βάζω λίγη λάσπη , λίγα σκατά , και έτοιμα .
Τσαντίζεται ο μπάτσος και τον πλακώνει στο ξύλο . Μετά από λίγες ώρες που ξαναπέρασε ο μπάτσος από εκεί τον βλέπει πάλι στο ίδιο μέρος στην ίδια στάση να πλάθει , τον πλησιάζει και του λέει :
Τι κάνεις πάλι εκεί ρε ;
- Πλάθω ....
- Και τι πλάθεις ;
- Πυροσβεστάκια !
- Και με τι τα πλάθεις τα πυροσβεστάκια ;
- Ε βάζω λίγη λάσπη , τα πλάθω και έτοιμα.
- Σκατά δεν βάζεις ;
- Χαζός είμαι ; να μου βγουν μπατσάκια και να με δείρεις πάλι ;