Ήταν μια άγρια τροπική ζούγκλα...
Ένας ιεραπόστολος έχοντας χαθεί, περιπλανιόταν μόνος. Όμως ξαφνικά ένα πελώριο λιοντάρι εμφανίστηκε μπροστά του! Τρομοκρατημένος αυτός αναπήδησε, ενώ το λιοντάρι τον κοιτούσε με ένα απειλητικό χαμόγελο. Τρέμοντας αυτός και προσπαθώντας να βρει την ψυχραιμία του, μίλησε στο λιοντάρι:
- Σε παρακαλώ!! Μη με φας!! Δεν είναι σωστό να βλάπτουμε τους άλλους!! Δεν πιστεύεις στο Θεό;
- Τι λες;! Μα φυσικά πιστεύω στο Θεο! είπε προσβεβλημένο το λιοντάρι.
Ο ιεραπόστολος τότε ένοιωσε ανακουφισμένος, ώσπου είδε το λιοντάρι να κάνει το σταυρό του και να λέει:
- Θεέ μου, σε ευχαριστώ πολύ για το φαγητό που έχω μπροστά μου. Αμήν!
Πάει ο Χριστός στην Ιερουσαλήμ προσπαθώντας να βρει τον πατέρα του.
Στο δρόμο συναντά κάποιον γέρο:
-Πού πας παλικάρι μου;
-Ψάχνω τον πατέρα μου που τον έχω χάσει.
-Τι σύμπτωση και εγώ ψάχνω για το γιο μου, που τον έχω χάσει.
-Εμένα ο πατέρας μου είναι φτωχός.
-Και εγώ παιδί μου, πάμφτωχος είμαι.
-Ξέρεις ο πατέρας μου εμένα είναι ξυλουργός.
-Aκου να δεις! Και εγώ ξυλουργός είμαι.
-Όμως με εμένα υπάρχει ακόμα ένα παράξενο:Δε γεννήθηκα με φυσιολογικό τρόπο.
-Μα ούτε και το παιδί μου γεννήθηκε με φυσιολογικό τρόπο.
Κοιτάζονται για λίγα δευτερόλεπτα και κλαίγοντας πέφτει ο ένας στην αγκαλιά του άλλου:
-Πατέρα μου!
-Πινόκιο μου!