Είναι λοιπόν η γυναίκα ενός τύπου, ο οποίος βρίσκεται διαρκώς στο νοσοκομείο με κρίσεις. Τη μία πέφτει σε κώμα, την άλλη γίνεται καλύτερα, κ.ο.κ.
Παρόλα αυτά, αυτή ήταν στο πλευρό του κάθε μέρα, κάθε ώρα, κάθε λεπτό.
Σε μια στιγμή, και εκεί που καθόταν και τον κοίταζε που ξάπλωνε στο κρεββάτι του νοσοκομείου, αυτός ανοίγει λίγο τα μάτια του και της ψιθυρίζει με βαρύ τόνο:
- Ξέρεις κάτι; Ήσουν πάντα στο πλευρό μου σε όλες μου τις δύσκολες στιγμές... Όταν απολύθηκα από τη δουλειά μου, ήσουν εκεί να με παρηγορήσεις, όταν η επιχείρησή μου απέτυχε, ήσουν εκεί να με υποστηρίξεις, όταν με πυροβόλησαν στο δάσος, ήσουν εκεί, όταν χάσαμε το σπίτι, ήσουν πάντα μαζί μου... Τώρα που η υγεία μου κλονίστηκε, είσαι συνεχώς στο πλευρό μου... Λοιπόν ξέρεις κάτι;
- Τι, αγάπη μου; τον ρωτάει εμφανώς συγκινημένη η γυναίκα του.
- Δεν φεύγεις, μωρή γκαντέμω, από δίπλα μου, μπας και δω και γω μια άσπρη μέρα;
Κάποτε πέθανε ένας φιλάργυρος και παρουσιάστηκε στον Αγιο Πέτρο. Εκεί τον ρωτάει ο Άγιος τι καλό έχει κάνει στη ζωή του. Ο φιλάργυρος του λέει πως μια φορά είχε δώσει σε ένα ζητιάνο μια δραχμή ...!
Ρωταει τον άγγελο του αν είναι αλήθεια, ψάχνει ο άγγελος στα βιβλία και αποκρίνεται καταφατικά στον Αγιο Πέτρο! τον ξαναρωτάει αν έχει κάνει κι άλλη καλή πράξη κι αυτός του απαντάει πως είχε δώσει σε έναν άλλο φτωχό 3 δραχμές!
Ξαναρωταει ο Άγιος Πέτρος τον άγγελο του. Ψάχνει αυτός στα βιβλία και το επιβεβαιώνει!
Ρωταει πάλι ο Άγιος τον γεροτσιφούτη αν έχει κάνει και καμιά καλή πράξη μπας και μπορέσει να τον στείλει στον παράδεισο!
Σκεφτεται λίγο ο σπάγκος και απαντάει πως μια άλλη φορά είχε δώσει σε μια ζητιάνα 2 δραχμές!
Αγανακτησμενος τότε ο Άγιος Πέτρος γυρνάει στον άγγελο-βοηθο του και του λέει:
- Ναθαναήλ δώσε σε αυτόν τον άχρηστο 6 δραχμές και στείλτον στο ΔΙΑΟΛΟ!