Ήταν μια φορά ο Τοτός με τη γιαγιά του στο δάσος. Κάποια στιγμή βλέπει ο Τοτός μια σοκολάτα στο χώμα και πάει να τη σηκώσει. Τον βλέπει η γιαγιά του και του λέει:
- Όχι Τοτέ, δεν σηκώνουμε ποτέ πράγματα από κάτω!
Μετά βλέπει ένα ευρώ. Πάει να το σηκώσει και τον ξαναβλέπει η γιαγιά του και του λέει:
- Τοτέ, μόλις πριν σου είπα ότι δεν σηκώνουμε ποτέ πράγματα από κάτω!
Πιο μετά βλέπει μια τσίχλα στο πάτωμα. Πάει να τη μαζέψει και τον ξαναβλέπει η γιαγιά του λέγοντάς του:
- Τοτέ, τι σου είπα;
- Εντάξει, το αφήνω!
Μετά από λίγο πέφτει η γιαγιά στο πάτωμα και λέει στον Τοτό:
- Τοτέ σήκωσέ με!
- Μα γιαγιά, πριν λίγο είπες ότι δεν πρέπει να σηκώνω πράγματα από κάτω!
Βρισκόμαστε στην Ηλιούπολη φέτος, όπου ο καθηγητής του λυκείου λέγεται Χαρόγιαννης. Τα παιδιά χαϊδευτικά του κόλλησαν κρυφά το παρατσούκλι Χάρος. Οπότε σε ένα μάθημα νευριάζει η καθηγήτρια με ένα μαθητή και λέει:
- Βγες έξω με αποβολήηηηηη! Θα πάς και στον λυκειάρχη.... (και τα παιδιά από κάτω):
- Ποπωωωω θα δεις τον Χάρο με τα μάτια σου...