Ήταν μια φορά μια οικογένεια χελώνων (μάνα, πατέρας, και τρεις γιοί) και αποφάσισαν να πάνε για πικ νικ. Ξεκίνησαν ένα ωραίο πρωί και περπατώντας μία μέρα, δύο μέρες, τρεις μέρες, βρήκανε ένα ωραίο λιβάδι. Στρώσανε μία κουβέρτα και βγάζοντας τα πράγματα είδαν ότι έλειπε το ανοιχτήρι για τις κονσέρβες. Λέει τότε ο πατέρας στον μικρό του γιό. Γιε μου να πας στο σπίτι να φέρεις το ανοιχτήρι.
Μικρός γιός: Δεν πάω θα φάτε!
Πατέρας: Σου υπόσχομαι ότι θα σε περιμένω.
Μικρός γιός: Δεν πάω θα φάτε!
Με τα πολλά όμως έφυγε. Πέρασαν τρεις μέρες αλλά δεν είχε γυρίσει. Τότε ο δεύτερος γιος άρχισε να διαμαρτύρεται ότι πεινάει. Υποσχέθηκα στον μικρό μου γιο ότι θα τον περιμένουμε λέει ο πατέρας. Πέρασε μία βδομάδα, δύο βδομάδες, ένας μήνας και άρχισαν να διαμαρτύρονται και οι άλλοι. Υποσχέθηκα στον μικρό μου γιο ότι θα τον περιμένουμε λέει πάλι ο πατέρας. Πέρασαν δύο μήνες ώσπου δεν άντεξε και ο πατέρας και λέει στους υπόλοιπους να ξεκινήσουν να τρώνε. Tότε ξεπετάγεται ένα κεφάλι πίσω από κάτι θάμνους και λέει:
Θʽ φάτε ε, δεν πάω!!!!
Τρεις φίλοι είχαν επέτειο γάμου την ίδια μέρα.
Λέει ο πρώτος:
- Εγώ πήρα στην γυναίκα μου ένα αμάξι που πιάνει τα 200 σε 10 δευτερόλεπτα!
Λέει ο δεύτερος:
- Εγώ της πήρα μια Πόρσε, που πιάνει τα 200 σε 5 δευτερόλεπτα!
Λέει και ο τρίτος:
- Εμένα πιάνει τα 200 σε 1 δευτερόλεπτο!
- Τί λες ρε! λένε οι άλλοι δύο. Δεν υπάρχει τέτοιο αμάξι!
- Ποιός μίλησε για αμάξι; Ζυγαριά της πήρα!
3 φίλοι είχαν επέτειο γάμου την ίδια μέρα. Ο 1ος άντρας: Εγώ πηρα στην γυναίκα μου 1 αμάξι ποιάνει τα 200 σε 10 δευτερόλεπτα! Λέει ο 2ος: Εγώ της πήρα μια πόρσε φτανεί τα 200 σε 5''! Ο 3ος: Εμένα φτάνει τα 200 σε 1 δευτερόλεπτο! Λένε οι άλλοι 2 στον 3ο: ναι καλά ρε μας κοροιδεύεις δεν υπάρχει τέτοιο αυτοκίνιτο. Ο 3ος : τι λέτε ρε δεν της πήρα αμάξι, ζυγαριά της πηρα!!!