Ήταν μια φορά μια χελώνα και πήγε σε ενα μπαράκι. Λέει στον μπάρμαν. "Θέλω μια μπύρα". Αυτός τις απαντάει ευγενικά "Δεν σερβίρουμε χελώνες". Τότε η χελώνα του λέει "Θέλω μια λεμονάδα". "Δεν σερβίρουμε χελώνες". Μετα λέει η χελώνα "Καλά βάλε μου ένα ποτήρι νερό". Ο μπάρμαν εκνευρισμένος την παίρνει και την πετάει έξω. Μετά από ένα μήνα έρχεται πίσω η χελώνα και του λέει "Δηλαδή τώρα θες καυγά?"
Το τεράστιο πετρελαιοφόρο διασχίζει τον ωκεανό. Το ταξίδι είναι πολυήμερο και στο τυπικά ανδρικό πλήρωμα υπάρχει αυτή τη φορά και μια γυναίκα. Η παρουσία της δεσποινίδας ασυνήθιστη καθώς είναι, έχει δημιουργήσει περίεργες καταστάσεις... Τις πρώτες μέρες όλα κυλάνε ήρεμα, ο αντρικός πληθυσμός ήρεμος κι ευγενικός. Τις επόμενες μέρες κάποιοι μικρό εκνευρισμοί. Έχει μπει η τρίτη εβδομάδα και τα πρώτα ξεσπάσματα προμηνύουν θύελλα... Την κατάσταση προσπαθεί να προλάβει ο πλοίαρχος. Μαζεύει τα αρσενικά μέλη του πληρώματος και τους λέει:
- "Κύριοι, μετά από τόσες μέρες η κυρία αισθάνεται ανία και για να σας φύγει ο πειρασμός που είναι μόνη της αποφάσισα να τη φλερτάρω εγώ σαν πλοίαρχος."
- "Τι είπες;", πετάγεται ο θερμόαιμος Ιταλός, "υπάρχει Ιταλός επάνω στο πλοίο και θα δοκιμάσει άλλος να φλερτάρει; Δεν θα είστε καλά!"
- "Κύριοι, σας παρακαλώ", πετάγεται ο Γάλλος, "το φλερτ, ως γνωστόν, είναι ειδικότητα των Γάλλων."
Ο καβγάς δεν αργεί να ανάψει. Κάθε ένας, για τους δικούς του λόγους υποστηρίζει ότι το φλερτάρισμα είναι προσωπική του υπόθεση. Σ` όλο αυτό το διάστημα ο Έλληνας, αδιάφορος, μασουλάει πασατέμπο και αγναντεύει το πέλαγος. Εκνευρισμένος ο πλοίαρχος του φωνάζει:
- "Εσύ δεν ενδιαφέρεσαι να φλερτάρεις την κυρία;"
- "Τι να σας πω κύριε πλοίαρχε, τρεις εβδομάδες τώρα την γαμάω... Αν θέλετε όμως τη φλερτάρω κιόλας."