Ένας γέρος 70 ετών βλέπει έξω από ένα μπαρ την επιγραφή: "Όποιος πίνει ξανανιώνει."
Μπαίνει λοιπόν στο μπαρ και παραγγέλνει ένα κιλό κρασί. Το πίνει και ρωτάει τον μπάρμαν:
- Πόσο με κάνεις τώρα;
Και ο μπάρμαν:
- Ε,γυρω στα εξηντα θα είστε!
- Πω, πω! Τόση διαφορά! λέει ο γέρος. Φέρε κι άλλο κρασί.
Πίνει, πίνει...Ήπιε περίπου εξι κιλά και φωνάζει τον μπάρμαν:
- Ε, σύ,τώρα πόσο με κάνεις;
- Γύρω στα 10, λέει εκείνος.
Και ο έξυπνος πελάτης:
- Ε, μια και είμαι ανήλικο, θα περάσει ο μπαμπάς μου να σε πληρώσει!!!
Είναι ένας Κερκυραίος, ένας Κεφαλλονίτης κι ένας Λευκαδίτης, που βρήκαν κάπου σ ένα αραχνιασμένο, σκοτεινό υπόγειο ένα λυχνάρι, απ αυτά τα μυστήρια με τα τζίνι. Το τρίψανε και ξεπετάχτηκε το τζίνι. - "Έχετε ο καθένας από μια ευχή, θα σας την πραγματοποιήσω και μετά φεύγω", λέει το τζίνι. - "Ψαράς είμ εγώ, ψαράς είν ο πατέρας μου, ψαράς ήταν κι ο παππούς μου κι ο γιός μου ψαράς θα γίνει κι αυτός. Θέλω να γεμίσουν οι ωκεανοί και τα πέλαγα με ψάρια.", λέει ο Λευκαδίτης. - "Έγινε!", λέει το τζίνι και πραγματοποιήθηκε η ευχή. - "Θέλω έναν τείχος γύρω απ όλη την Κέρκυρα, έτσι που τίποτα να μη μπορεί να μπει μέσα., λέει έκθαμβος ο Κερκυραίος. Μ ένα κροτάλισμα των δακτύλων, το τζίνι πραγματοποιεί κι αυτήν την ευχή. - "Δε μου το ξαναλές αυτό το περί τείχους;", ρωτά ο Κεφαλλονίτης. - "Να, είναι γύρω στα πενήντα μέτρα ψηλό, 20 μέτρα φαρδύ και τίποτα δεν μπορεί ούτε να μπει ούτε να βγει από εκεί," λέει το τζίνι. - "Εντάξει. Γέμισε το με νερό τώρα!", λέει ο Κεφαλλονίτης.