Πεθαίνει κάποιος και πάει στον άλλο κόσμο.
Φτάνει στις πύλες του παραδείσου, και πάει στον Αγ.Πέτρο να ζητήσει να μπει στον παράδεισο.
Ανοίγει ο Αγ.Πέτρος τα κιτάπια...
- Δεν βλέπω να έκανες τίποτε καλό στην γη. Θυμάσαι εσύ να έκανες τίποτε; τον ρωτάει ο άγιος.
- Ε, μία φορά έδωσα ένα λεπτό σε έναν φτωχό.
- Κοίτα, με αυτό και μόνο δεν γίνεται να σε δεχτούμε στον παράδεισο. Τίποτε άλλο;
- Ε, και μία άλλη φορά πάλι έδωσα ένα λεπτό σε έναν φτωχό.
- Και πάλι δεν μπαίνεις. Τίποτε άλλο;
- Θυμάμαι ότι είχα δώσει και σε έναν τρίτο φτωχό ένα λεπτό.
Προβληματίζεται ο Αγ.Πέτρος και εκείνη την ώρα περνάει και ο Θεός.
Του εξηγεί ο Αγ.Πέτρος την ιστορία και περιμένει την συμβουλή του.
- Πέτρο, αν είναι μόνο αυτά, λέει ο Θεός, δως του τρία λεπτά και στείλτον στον διάβολο...
Τρεις φίλοι είχαν επέτειο γάμου την ίδια μέρα.
Λέει ο πρώτος:
- Εγώ πήρα στην γυναίκα μου ένα αμάξι που πιάνει τα 200 σε 10 δευτερόλεπτα!
Λέει ο δεύτερος:
- Εγώ της πήρα μια Πόρσε, που πιάνει τα 200 σε 5 δευτερόλεπτα!
Λέει και ο τρίτος:
- Εμένα πιάνει τα 200 σε 1 δευτερόλεπτο!
- Τί λες ρε! λένε οι άλλοι δύο. Δεν υπάρχει τέτοιο αμάξι!
- Ποιός μίλησε για αμάξι; Ζυγαριά της πήρα!
3 φίλοι είχαν επέτειο γάμου την ίδια μέρα. Ο 1ος άντρας: Εγώ πηρα στην γυναίκα μου 1 αμάξι ποιάνει τα 200 σε 10 δευτερόλεπτα! Λέει ο 2ος: Εγώ της πήρα μια πόρσε φτανεί τα 200 σε 5''! Ο 3ος: Εμένα φτάνει τα 200 σε 1 δευτερόλεπτο! Λένε οι άλλοι 2 στον 3ο: ναι καλά ρε μας κοροιδεύεις δεν υπάρχει τέτοιο αυτοκίνιτο. Ο 3ος : τι λέτε ρε δεν της πήρα αμάξι, ζυγαριά της πηρα!!!