Ο Μπόμπος ήταν στην αυλή και γέμιζε με χώμα μια τρύπα που είχε σκάψει. Τον παίρνει χαμπάρι ένας γείτονας και τον ρωτάει:
- Τι κάνεις εκεί Μπόμπο;
Χωρίς να σηκώσει το κεφάλι ο Μπόμπος του απαντά:
- Το χρυσόψαρό μου πέθανε και το θάβω
Ο γείτονας λίγο ειρωνικά του λέει:
- Βρε Μπόμπο δεν νομίζεις πως ήταν πολύ μεγάλη η τρύπα για ένα τόσο μικρό ψαράκι;
Ρίχνοντας και την τελευταία φτυαριά ο Μπόμπος του απαντά
- Την έκανα μεγάλη γιατί το ψαράκι μου βρισκότανε μέσα στην γάτα σου...
Η γυναίκα μοιάζει με τον κόσμο
Στα είκοσι είναι σαν την Αφρική... Μισοεξευρευνημένη.
Στα τριάντα μοιάζει με την Ινδία... Ζεστή, τρυφερή, μυστηριώδης.
Στα σαράντα μοιάζει με την Αμερική... Τεχνητώς τελειοποιημένη.
Στα πενήντα μοιάζει με την Ευρώπη... Μισοερειπωμένη.
Στα εξήντα μοιάζει με την Σιβηρία... Όλοι ξέρουν που είναι, αλλά κανείς δεν θέλει να πάει!
Ο άνδρας μοιάζει με το τρένο.
Στα είκοσι είναι σαν τοπικό, σταματά σε κάθε σταθμό.
Στα τριάντα μοιάζει με έκτακτο, σταματά μόνο στα μεγάλα χωριά.
Στα σαράντα μοιάζει με εξπρές, σταματά μόνο στις μεγάλες πόλεις.
Στα πενήντα του μοιάζει με παλιά ατμομηχανή, σταματά συχνά, αλλά κυρίως για νερό.
Στα εξήντα του, δεν ταξιδεύει πια, έχει αποσυρθεί και βρίσκεται στη μάντρα.