Είναι τέσσερις φίλοι σένα καφέ και συζητάνε .Κάποια στιγμή η συζήτηση φτάνει στο θέμα "ποιός τρώει το μεγαλύτερο κέρατο! "
Και λέει ο πρώτος το μεγαλύτερο κέρατο το τρώνε οι στρατιωτικοί.
Γιατί το λές αυτό; του λέει ο δεύτερος.
Γιατί, εξηγεί , λείπουν συνέχεια από το σπίτι , τρέχουν απο εδώ και από εκεί με ασκήσεις και ιστορίες τι να κάνει η γυναίκα μόνη τόσο ελεύθερο χρόνο έχει ,
να μην τον γεμίσει;
Δεν συμφωνώ λέει ο δεύτερος , εγώ πιστεύω πως το χειρότερο κέρατο το τρώνε οι γιατροί .
΄Γιατί το λές αυτό του λένε οι άλλοι ,και συνεχίζει εξηγόντας, έκει που κάθονται όμορφα και ωραία με την οικογένεια χτυπάει το κινητό τους , όχι εφημερίες ,
όχι ιστορίες σχεδόν ολημερίς και οληνυκτίς λείπουν .
Όχι πετάγεται ο τρίτος , το χειρότερο κέρατο το τρώνε λέει οι ναυτικοί . Γιατί λείπουν κανα 6μηνο , τι να σου κάνει γυναίκα μόνη τόσο καιρό .
Ο τέταρτος της παρέας δεν μιλούσε και άκουγε μόνο πικραμένος . Τι έχεις ρε, του λένε οι άλλοι. Εσύ γιατί δεν λες τίποτα;
Και απαντάει : τι να πω και εγώ που έιμαι Στρατιωτικός Γιατρός του Πολεμικού Ναυτικού !!!!!!!!!
Η δασκάλα έστειλε τον Τοτό και άλλα δύο παιδιά στο γραφείο του διευθυντή γιατί είχαν κάνει μια αταξία.
- Εσύ παιδί μου τι έκανες; ρωτάει το πρώτο παιδί ο διευθυντής.
- Πέταξα μια καρέκλα στη δασκάλα!
- Δύο ημέρες αποβολή. Εσύ; ρωτάει το δεύτερο.
- Εγώ έβρισα τη δασκάλα!
- Μια ημέρα αποβολή. Και εσύ Τοτέ τι έκανες;
- Εγώ πέταξα το στραγαλάκι στον τοίχο.
- Εσύ γρήγορα στην τάξη σου.
Αυτό επαναλήφθηκε ξανά και ξανά. Δηλαδή τα δύο παιδιά έπαιρναν αποβολή και ο Τοτός πήγαινε στην τάξη του κανονικά.
Μια ημέρα λοιπόν που τους ξανακάλεσε ο διευθυντής ο Τοτός έφερε μαζί του και ένα παιδί με επιδέσμους, σπασμένα πόδια και χέρια και πατερίτσες.
Ο διευθυντής τους ξαναρώτησε και όταν ο Τοτός του είπε πως πέταξε το στραγαλάκι στον τοίχο.
Ο διευθυντής τότε τον ρώτησε:
- Καλά και αυτό το παιδί ποιο είναι;
- Ο Στραγαλάκης, κύριε!!!