Δύο συμμαθητές συναντιούνται μετά από πολύ καιρό. Ο ένας πενθεί. Κι ακολουθεί ο παρακάτω διάλογος:
- Tι έγινε ρε; Ποιος πέθανε;
- Η μάνα μου. Μια μέρα εκεί που καθόταν μέσα στο σπίτι ακούει φασαρία. Βγαίνει στο μπαλκόνι να δει τι γίνεται, σκύβει, γλιστράει και πέφτει...
- Κι εκεί πέθανε;
-...Όχι έχει και συνέχεια. Από κάτω περνούσε ένα τσίρκο, έπεσε πάνω στο τραμπολίνο, αυτό την ξαναπετάει πάνω, πάει να πιαστεί από την πόρτα φεύγει η πόρτα ξαναπέφτει κάτω...
- Κι εκεί πέθανε;
- Όχι. Ξαναπέφτει στο τραμπολίνο, αυτό την ξαναστέλνει πάνω πάει να πιαστεί από τα κάγκελα του μπαλκονιού, σπάνε. Ξαναπέφτει κάτω...
Κι εκεί πέθανε;
- ΄Οχι. Ξαναπέφτει στο τραμπολίνο, αυτό την ξαναστέλνει πάνω πάει να πιαστεί από τα κεραμίδια, κατεβάζει δυο σειρές κεραμίδια ξαναπέφτει κάτω, (μη με διακόψεις, δεν πέθανε εδώ), το τραμπολίνο την ξαναστέλνει πάνω κι εκεί βγαίνει ο πατέρας μου με την καραμπίνα και κουνώντας την σημαδεύει τη μάνα μου την πυροβολεί και φωνάζει:
- Μωρή θα μου το γκρεμίσεις το σπίτι!!
Κάποτε ένας ελέφαντας πάτησε κατά λάθος ένα μυρμήγκι.
Το μαθαίνει, λοιπόν, ο αδερφός του μυρμηγκιού, μαζεύει όλα τα μυρμήγκια και αποφασίζουν να κάνουν 'ντου' στον ελέφαντα.
Ανεβαίνουν όλα μαζί σε ένα δέντρο και μόλις περνάει ο ελέφαντας από κάτω, πέφτουν όλα πάνω του.
Ο ελέφαντας αισθάνθηκε μια ενόχληση στην πλάτη του και κουνήθηκε λίγο... Έτσι έπεσαν όλα τα μυρμηγκιά κάτω και έμεινε μόνο ένα πάνω του.
Τότε φωνάζουν όλα τα υπόλοιπα από κάτω:
- Πνιξ' τον, ρε, πνιξ΄ τον.