Ο κυρ. Κώστας και η γυναίκα του αποφάσισαν να κάνουν μια συμφωνία. Να αγοράσουν δύο τενεκέδες με μια μικρή τρύπα στο πάνω μέρος και κάθε φορά που ο ένας απατά τον άλλον να ρίχνει ένα σπυρί ρύζι μέσα. Ύστερα από είκοσι χρόνια θα άνοιγαν τους τενεκέδες για να δουν τα αποτελέσματα. Αφού πέρασαν τα είκοσι χρόνια άνοιξαν τους τενεκέδες. Στον τενεκέ του Κώστα υπήρχαν 23 σπυριά ρύζι ενώ στον τενεκέ της γυναίκας του κανένα. Οπότε ο
Κώστας λέει στην γυναίκα του:
- Μπράβο κούκλα μου, ούτε ένα σπυρί ρύζι στον τενεκέ σου. Τόσο πιστή μου είσαι;
- Αντρα μου, το πιλάφι που έτρωγες από που νομίζεις ότι ήταν;
Βάζει η δασκάλα εργασία στα παιδιά να γράψουν μία παράγραφο που να έχει την φράση: "Βγάζω λοιπόν το συμπέρασμα".
Λέει ο Γιαννάκης:
- Ξυπνάω το πρωί, τρώω με την οικογένειά μου και έρχεται η λιμουζίνα και πάει εμένα στο σχολείο, την μαμά μου στο Κολωνάκι και τον πατέρα μου στο γραφείο του. Το μεσημέρι έρχεται η λιμουζίνα και μας παίρνει, πάμε σπίτι και τρώμε όλοι μαζί, ενώ ο μπαμπάς μου διαβάζει τους Νew York Times. Βγάζω λοιπόν το συμπέρασμα ότι είμαστε μια πλούσια οικογένεια.
Λέει ο Κωστάκης:
- Ξυπνάω το πρωί, τρώω με την οικογένειά μου, έρχεται η τζάγκουαρ και με πηγαίνει στο σχολείο, πηγαίνει τον μπαμπά μου στην δουλειά του, και την μαμά μου στο Κολωνάκι. Το μεσημέρι πάλι η τζάγκουαρ έρχεται και μας πάει σπίτι. Στο τραπέζι ο μπαμπάς μου διαβάζει την Ναυτεμπορική, και τον Επενδυτή. Βγάζω λοιπόν το συμπέρασμα ότι είμαστε μια πλούσια οικογένεια.
Λέει ο Τοτός:
- Εγώ ξυπνάω το πρωί, ντύνομαι, παίρνω το λεωφορείο, στριμόχνομαι με άλλους και πηγαίνω σχολείο.
Το σαββατοκύριακο πηγαίνω με την οικογένεια μου στο χωριό και στο αυτοκίνητο στριμόχνομαι με τα αδέρφια μου. Όταν φτάνουμε βλέπω την γιαγιά μου να κατεβαίνει τον λόφο κρατώντας στο ένα χέρι μια πολιτική εφημερίδα και στο άλλο το Μαντάμ Φίγκαρο. Βγάζω λοιπόν το συμπέρασμα ότι η γιαγιά μου είχε πάει για χέσιμο...