Ήταν δυο φίλοι, ο Νίκος και ο Κώστας. Όταν έγιναν 20 χρονών, ο Κώστας παντρεύτηκε και ο Νίκος ξενιτεύτηκε. Μετά από 20 χρόνια ο Νίκος επιστρέφει στην πατρίδα και πάει να δει τον παλιό του φίλο. Χτυπάει την πόρτα του σπιτιού του και ανοίγει ένα καθυστερημένο που τον ρωτάει:
- Γεια σας τι θέλετε;
- Εσύ παιδί μου είσαι του Κώστα; ρωτά ξαφνιασμένος ο Νίκος.
- Ναι.
"Αμάν!", σκέφτεται ο Νίκος. "Τι άτυχος που είναι ο φίλος μου!"
- Έχεις άλλο αδερφάκι; Ρωτάει ξανά.
- Ναι, απαντά το παιδί, αλλά δεν είναι εδώ. Είναι στο πανεπιστήμιο.
"Α, ωραία, σκέφτεται ο Νίκος, τουλάχιστον έχει και ένα φυσιολογικό παιδί"
- Και τι κάνει στο πανεπιστήμιο;
- Τίποτα, λέει το παιδί. Το έχουν για τα πειράματα!
Μια νεαρή δασκάλα αποφασίζει να κάνει ένα πρόχειρο διαγώνισμα στην τάξη της , για να διαπιστώσει την πρόοδο των μαθητών της . Το θέμα είναι δύσκολο κι αρχίζουν να γράφουν αμέσως . Γυρνάει η δασκάλα να γράψει το θέμα στον πίνακα , σηκώνεται η μίνι φούστα της και απ το βάθος της τάξης ακούγεται ένα γέλιο .
- Τι συμβαίνει , Δημητράκη ; ρωτάει η δασκάλα .
- Κυρία , είδα μια απ τις ζαρτιέρες σας !
- Έξω απ την τάξη , λέει η δασκάλα . Δε θέλω τέτοια πράματα στο μάθημά μου . Δε θέλω να σε δω για 3 ημέρες .
Τότε η δασκάλα αποφάσισε να δώσει κάτι συμπληρωματικές οδηγίες , γυρνάει στον πίνακα και , καθώς τεντώνεται να γράψει , ένα ακόμη γέλιο ακούγεται απ την τάξη .
- Τι συμβαίνει , Γιαννάκη ; ρωτάει η δασκάλα , που είχε αρχίσει να εκνευρίζεται .
- Κυρία , είδα τη ζαρτιέρα σας , απαντάει ο Γιαννάκης .
- Έξω απ την τάξη μου , ξαναλέγει η δασκάλα . Κι αυτή τη φορά η τιμωρία θα είναι πιο αυστηρή . Θα επιστρέψεις μετά από 3 βδομάδες . Εκνευρισμένη όπως ήτανε , γυρίζει πάλι στον πίνακα , αλλά της πέφτει ο σπόγγος . Σκύβει να τον πιάσει και ένα δυνατότερο γέλιο ακούγεται απ το βάθος της τάξης . Στρέφει προς τους μαθητές η δασκάλα και βλέπει τον Μπόμπο να κατευθύνεται προς την έξοδο .
- Και για πού το βαλες εσύ , των ρωτάει
- Μ αυτό που είδα εγώ , απαντάει ο Μπόμπος , καταλαβαίνω ότι οι μέρες μου στο σχολείο τελειώσανε πια !