Ήταν δυο φίλοι, ο Νίκος και ο Κώστας. Όταν έγιναν 20 χρονών, ο Κώστας παντρεύτηκε και ο Νίκος ξενιτεύτηκε. Μετά από 20 χρόνια ο Νίκος επιστρέφει στην πατρίδα και πάει να δει τον παλιό του φίλο. Χτυπάει την πόρτα του σπιτιού του και ανοίγει ένα καθυστερημένο που τον ρωτάει:
- Γεια σας τι θέλετε;
- Εσύ παιδί μου είσαι του Κώστα; ρωτά ξαφνιασμένος ο Νίκος.
- Ναι.
"Αμάν!", σκέφτεται ο Νίκος. "Τι άτυχος που είναι ο φίλος μου!"
- Έχεις άλλο αδερφάκι; Ρωτάει ξανά.
- Ναι, απαντά το παιδί, αλλά δεν είναι εδώ. Είναι στο πανεπιστήμιο.
"Α, ωραία, σκέφτεται ο Νίκος, τουλάχιστον έχει και ένα φυσιολογικό παιδί"
- Και τι κάνει στο πανεπιστήμιο;
- Τίποτα, λέει το παιδί. Το έχουν για τα πειράματα!
Αυτός: Ναι, επιτέλους. Δεν μπορούσα να περιμένω άλλο.
Αυτή: Θέλεις να φύγω;
Αυτός: Όχι, ούτε καν να το σκέφτεσαι.
Αυτή: Με αγαπάς:
Αυτός: Φυσικά. Όσο πάει και πιο πολύ.
Αυτή: Μ' έχεις απατήσει ποτέ;
Αυτός: Όχι βέβαια.
Αυτή: Θα με φιλήσεις;
Αυτός: Οπωσδήποτε.
Αυτή: Θα με χτυπήσεις;
Αυτός: Είσαι τρελή; Δεν είμαι τέτοιος τύπος.
Αυτή: Μπορώ να σ' εμπιστευτώ;
Αυτός: Ναι!
Αυτή: Αγάπη μου!
Τώρα διαβάστε το ανάποδα, από κάτω προς τα πάνω...