Σε κάποιο στρατόπεδο της Ελλάδας, αναλαμβάνει τα καθήκοντα του ο νέος διοικητής. Όπως είναι φυσικό του γίνεται η ενημερώσει για όλες τις δραστηριότητες της Μονάδας. Σε κάποια στιγμή του γίνεται και η ενημέρωση από τον υπεύθυνο Αξιωματικό για τις σκοπιές του στρατοπέδου:
- Έχουμε σκοπιά στη πύλη, στον όρχο κ.τ.λ και στο παγκάκι!!!!
- Στο παγκάκι; ρωτάει ο διοικητής, γιατί στο παγκάκι;
- Δεν ξέρω απαντάει ο Αξιωματικός, έτσι το βρήκαμε από τον προηγούμενο διοικητή.
Την επόμενη ημέρα ο νέος διοικητής τηλεφωνάει στον προηγούμενο και των ρωτάει για τη σκοπιά στο παγκάκι.
- Γιατί είχες σκοπιά στο παγκάκι;
- Δεν ξέρω, απαντάει, έτσι το βρήκα από τον προηγούμενο διοικητή.
Έκπληκτος ο διοικητής συνεχίζει την αναζήτηση και τηλεφωνάει στον προπροηγούμενο διοικητή, αλλά εισπράττει την ίδια απάντηση. Συνεχίζοντας της αναζήτηση από διοικητή σε διοικητή φτάνει στον διοικητή 20 χρόνια πριν ο οποίος είχε βάλει και τη σκοπιά.
- Καλημέρα σας είμαι νέος ο διοικητής του στρατοπέδου και θα ήθελα να σας ρωτήσω κάτι
- Παρακαλώ πείτε μου, γιατί είχατε ορίσει την σκοπιά στο παγκάκι;
Και απαντάει ο άλλος. Μη μου πείτε ότι δεν στέγνωσε ακόμα!!!
Η γυναίκα του Γιάννη προσκάλεσε μερικούς φίλους για φαγητό στο σπίτι.
Πριν αρχίσουμε να τρώμε, είπε στη μικρή τους κόρη να πει την προσευχή.
- Δεν ξέρω τι να πω, είπε η μικρή.
- Γιατί δεν επαναλαμβάνεις αυτά που έχεις ακούσει να λέει η μαμά,
επέμεινε η σύζυγος.
Η μικρή έσκυψε το κεφάλι της με κατάνυξη και είπε:
- Θεέ και Κύριε, γιατί στην ευχή προσκάλεσα τόσους ανθρώπους για φαΐ
απόψε;