Το παιδάκι με τη μαμά του, μόλις μπαίνουν στο λεωφορείο, μετά από αναμονή κάποιων λεπτών, το παιδάκι αρχίζει να γκρινιάζει και και να φωνάζει επίμονα:
- "Το μπαλάκι μου, το μπαλάκι μου, ..., που είναι το μπαλάκι μου, 8έλω το μπαλάκι μου".
Αφού έγινε ανυπόφορος στους άλλους από τη γκρίνια, αποφάσισε τελικά ο οδηγός να σταματήσει το λεωφορείο για να αρχίσουν όλοι οι επιβάτες να ψάχνουν το μπαλάκι του μικρού.
Τελικά μετά απο αρκετό ψάξιμο έγινε κατανοητό στον μικρό, πως δεν υπάρχει περίπτωση να βρεθεί.
Του λέει ο οδηγός λοιπόν, "μικρέ μου, ψάξαμε όλοι, αλλά δυστυχώς δεν το βρήκαμε".
Και ο μικρός τότε βάζοντας το δάχτυλο του χεριού του στη μύτη του, λέει:
-"Μμμ..., καααλά, τότε θα φτιάξω άλλο ..."
Πρωί πρωί ο Σήφης έκανε εξωτερικά μερεμέτια στο σπίτι του, ανεβασμένος σε μια σκάλα. Περνώντας ο Μανούσος για την στάνη, τον βλέπει και του λέει για να τον πειράξει:
- "Μωρέ Σήφη, εμένα δε με κόφτει μωρέ, που θα πέσεις απ` τη σκάλα και θα σκοτωθείς. Μα θα σπάσει μωρέ η κεφαλή σου και θα γεμίσει ο τόπος άχερα."
Και ο ετοιμόλογος Σήφης από τη σκάλα:
- "Και συ μωρέ Μανούσο, πρωί πρωί το φαΐ σκέφτεσαι..."