Μια φορά ήθελε ένας να πάει να κυνηγήσει αρκούδες, αλλά δεν ήξερε πως. Πάει στο φίλο του που ήταν κυνηγός να τον ρωτήσει.
"Αρκούδες;", απαντάει αυτός "είναι το πιο εύκολο πράγμα."
"θα πάρεις την καραμπίνα σου, θα την αράξεις έξω από μια σπηλιά και θα φωνάξεις μέσα "ου......", εάν ακούσεις το ίδιο από μέσα, θα ξαναφωνάξεις μέσα δεύτερη φορά.."ου....".
Εάν ξανακούσεις δεύτερη φορά το ίδιο θα ξαναφωνάξεις για τρίτη φορά. Εάν το ξανακούσεις, άδειασε την καραμπίνα σου μέσα στη σπηλιά και πήγαινε πάρε την αρκούδα. θα είναι σίγουρα μέσα."
Αφού πήρε τις πληροφορίες του αυτός φεύγει.
Μετά από μία βδομάδα, μαθαίνει ο φίλος του ο κυνηγός, ότι ο φίλος του βρίσκεται στο νοσοκομείο με σπασμένα χέρια, πόδια, πλευρά κλπ. Έτσι αποφάσισε να πάει να τον δει.
- "Καλά, τι έπαθες;", τον ρωτά.
- "Κοίτα να δεις", του λέει. "Βρήκα μια ωραία σπηλιά και την άραξα απ έξω."
"Φωνάζω μέσα ου...... και ακούω από μακριά ου.... οπότε ξαναφωνάζω μέσα ¨ου...¨και ξανακούω από μέσα ου... φωνάζω λοιπόν και τρίτη φορά ου......."
- "Και τι έγινε;" τον ρωτά ο φίλος του.
- "Με πάτησε το τρένο...", του απαντά!
Μάζεψαν αντιπροσώπους από τους Μαθηματικούς, τους Φυσικούς και τους Χημικούς και τους έδωσαν το εξής πρόβλημα. Πως θα μπορέσουν να ανοίξουν μια σφραγισμένη κονσέρβα;
Πρώτοι είπαν θα ξεκινήσουν οι φυσικοί. Κλείστηκαν μέσα σ" ένα μεγάλο αμφιθέατρο και άρχισαν να ψάχνουν τη λύση. Ύστερα από ένα μισάωρο, βγήκαν όλοι χαρούμενοι και φώναζαν: Βρήκαμε τη λύση, βρήκαμε τη λύση! Τους ρώτησε τότε η επιτροπή ποια ήταν η λύση που έλεγαν, και οι φυσικοί απάντησαν:
Θα θέσουμε την κονσέρβα σε περιστροφική κίνηση γωνιακής ταχύτητας 20m/sec. Καθώς θα στριφογυρίζει, θα τη βομβαρδίσουμε με σωματίδια ζήτα, με αποτέλεσμα να λιώσει το μέταλλο και να μην πάθει τίποτα απολύτως το περιεχόμενο της κονσέρβας. Πολύ ωραία , είπαν οι κριτές, ας δοκιμάσουν οι χημικοί τώρα . Πράγματι μπήκαν οι χημικοί στο αμφιθέατρο και προσπαθούσαν να λύσουν με τη σειρά τους κι αυτοί, αυτό το δύσκολο πρόβλημα. Όπως
και οι φυσικοί, έτσι και οι χημικοί μετά από κάνα μισάωρο βγήκαν κι αυτοί με χαρές και πανηγύρια και φώναζαν:
Το βρήκαμε! Το βρήκαμε! Τους ρώτησε κι αυτούς η επιτροπή για τη λύση. Και οι χημικοί έδωσαν την εξής απάντηση:
Θα βάλουμε την κονσέρβα μέσα σ" ένα κουβά με νερό. Θα προσθέσουμε μια χημική ένωση του σιδήρου και θα βάλουμε και ηλεκτρόδια από βανάδιο. Θα εφαρμόσουμε τάση 200 μVolt ανάμεσα στα ηλεκτρόδια με αποτέλεσμα να διαλυθεί το μέταλλο. Στο μεταξύ θα έχει εξατμιστεί και το νερό, οπότε μας μένει μόνο το περιεχόμενο της κονσέρβας καθαρό και έτοιμο για φάγωμα. Πάρα πολύ ωραία , είπαν οι κριτές, για να δούμε όμως και τους μαθηματικούς . Μπήκαν και οι μαθηματικοί στο αμφιθέατρο και άρχισαν να συζητούν το πρόβλημα. Έμειναν μέσα στον αμφιθέατρο τρεις και μισή ώρες και οι κριτές είχαν αρχίσει να ανησυχούν. Ύστερα από τρεις και μισή ώρες συνεχόμενης σύσκεψης, βγήκαν επιτέλους οι μαθηματικοί καταϊδρωμένοι,
κουρασμένοι, ξεθεωμένοι, φωνάζοντας:
Επιτέλους το βρήκαμε! Επιτέλους! Και πριν προλάβει να τους ρωτήσει η επιτροπή, αυτοί άρχισαν να μιλάνε:
Είχαμε τη λύση μπροστά μας και δεν τη βλέπαμε! Η λύση που βρήκαμε ήταν τόσο απλή στη χρήση αλλά και τόσο δύσκολη στη σύλληψη! , Λοιπόν; τους ρώτησαν οι κριτές, ποια είναι αυτή η λύση; Και οι μαθηματικοί είπαν:
Έστω μια ανοιχτή κονσέρβα...