Κάποτε ήταν ένας κυνηγός και συζητούσε με έναν φίλο του:
- Που λες, Αναστάσιε, μου τύχε μια φορά μια αρκούδα... Πως να σου το πω, τέρας ολοζώντανο!
- Αντε ρε, εσύ τι έκανες τότε;
- Αρχικά, προσπάθησα να την πυροβολήσω, αλλά μου τελείωσαν οι σφαίρες!
- Σοβαρά! Και μετά τι έκανες;
- Αρχισα και έτρεχα!
- Και η αρκούδα;
- Η αρκούδα με πήρε στο κυνήγι. Από μπροστά έτρεχα εγώ και από πίσω η αρκούδα. Και εκεί που τρέχαμε πάει η αρκούδα να με πιάσει και πλατς!! Γλίστρησε.... Εγώ, όπου φύγει- φύγει! Αλλά η αρκούδα ξανασηκώθηκε και άρχισε πάλι το κυνήγι, μέχρι που πλατς... εκεί που ετοιμαζόταν να με γραπώσει, έπεσε πάλι! Για να μη στα πολυλογώ το ίδιο συνέβαινε ξανά και ξανά μέχρι που τελικά κατόρθωσα να ξεφύγω!!
- Πρέπει να είσαι πολύ γενναίος! Εγώ στη θέση σου θα τα είχα κάνει πάνω μου!!
- Και που νομίζεις ότι γλίστραγε η αρκούδα;!!
Ένα ζευγάρι, πολλά χρόνια παντρεμένοι, κάθονται στην παραλία. Η γυναίκα πολύ χοντρή. Τη βλέπει ο άνδρας της με το μαγιό και της λέει:
- Α, ρε γυναίκα, σαν ψησταριά έγινες!
Η γυναίκα κουνάει με νόημα το κεφάλι και δε λέει τίποτα.
Την ίδια μέρα η γυναίκα πλένει πιάτα. Ο άνδρας την κοιτάει από πίσω και της λέει πάλι:
- Πως έγινες έτσι, ρε γυναίκα. Σαν ψησταριά είσαι.
Η γυναίκα πάλι δε λέει τίποτα.
Το ίδιο βράδυ στο κρεβάτι ο άνδρας αρχίζει να την χαϊδεύει, να τη φιλάει, αλλά η γυναίκα καμιά ανταπόκριση. Ο άνδρας συνεχίζει να τη χαϊδεύει για άλλα 5 λεπτά και τη ρωτάει τι έχει. Τότε η γυναίκα γυρίζει και του λέει:
- Τώρα τι περιμένεις; Να ανάψω ολόκληρη ψησταριά για ένα λουκανικάκι!