Ένας άντρας με τη γυναίκα του οδηγούσαν προς το σπίτι τους ένα πολύ κρύο βράδυ (του χειμώνα), όταν η γυναίκα λέει στο σύζυγό της να σταματήσει το αμάξι... Ήταν ένα μικρό κουνάβι ξαπλωμένο στην άκρη του δρόμου και βγήκε για να δει αν είναι ακόμα ζωντανό...
Ήταν και έτσι είπε στον άντρα της:" Έχει παγώσει τελείως... Θα ψοφήσει αν το αφήσουμε... Μπορούμε να το πάρουμε μαζί μας να το ζεστάνουμε και να το αφήσουμε ελεύθερο το πρωί;"
"Καλά... Εντάξει", λέει ο άντρας της και ξεκινάνε με το αμάξι για το
σπίτι..."Πού να το βάλω για να ζεσταθεί;", ρωτά η γυναίκα τον άντρα.
"Βάλτο ανάμεσα στα πόδια σου... Είναι ωραία και ζεστά εκεί πέρα..."
"Μα, και με τι μυρωδιά τι θα γίνει;"
"Απλά κλείστε του τη μύτη..."
Ήταν η μέρα όπου όλα τα παιδιά στην τάξη έπρεπε να φέρουν από μία συσκευή το κα8ένα.
Η δασκάλα:
- Αννούλα, τι έφερες να μας δείξεις;
Η Αννούλα:
- Έφερα ένα φουρνάκι που μου το έδωσε η μαμά μου και μου είπε ότι σε αυτό ζεσταίνουμε το φαγητό ή το ξεπαγώνουμε.
Η δασκάλα:
- Μπράβο, Αννούλα. Εσύ Γιωργάκη, τι μας έφερες;
Ο Γιωργάκης:
- Εγώ έφερα ένα ψυγειάκι που μου το έδωσε ο μπαμπάς μου και μου είπε ότι σε αυτό βάζουμε τρόφιμα και άλλα πράγματα για να παγώσουν.
Η δασκάλα:
- Μπράβο, Γιωργάκη.
Έρχεται η σειρά του Τοτού.
Η δασκάλα:
- Εσύ Τοτέ, τι μας έφερες;
Ο Τοτός:
- Εγώ έφερα μία μάσκα οξυγόνου που την πήρα από τον παππού μου:
- Και τι είπε ο παππούς σου για την μάσκα;
- "Δεν... μπορώ... να... αναπνεύσω!!!!"